ตอนนี้อยากมี A.I.PHONE อะ
posted on 15 Aug 2006 23:45 by cocon in DIARY-Simpleวันนี้โหมดบ่นแบบคนจิตตกครับ ใครจะไม่อ่านก็ได้นะ
แต่ถ้าใครเป็นคนคิดมากเหมือนกัน มาอ่านความคิดเห็นคนพวกเดียวกันเต๊อะ
...
ก่อนอื่นจั่วหัวแบบนี้อาจงงว่าผมหมายถึงอะไร
ถ้าใครยังไม่รู้ แสดงว่ายังไม่ได้อ่านเรื่องสั้นของผม
งั้นมาอ่านก่อนละกันครับ จะได้เข้าใจ
http://cocon.exteen.com/20060604/a-i-phone
...
เมื่อเข้าใจกันทุกคนแล้ว อ่านเรื่องบ่นๆต่อเลยครับ
เรื่องที่จะบ่นครั้งนี้ก็เกี่ยวกับเรื่องการบ่นแหละ
เพื่อนๆเคยเป็นกันบ้างไหม
เวลาที่เราอยากระบายความรู้สึกอะไรบางอย่าง
แต่กลับไม่รู้จะไประบายให้ใครฟังดี
...
ด้วยเหตุผลทางสังคมต่างๆที่ทำให้มีข้อจำกัดมากมาย
บางทีก็กลัวว่าคนฟังจะรำคาญเราเปล่าๆ
บางทีก็คิดว่ายังไงคนฟังบางคนก็ไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกเรา
...
บางเรื่องบ่นไปเค้าก็ว่าเราคิดมากไปเอง
บางเรื่องในความเห็นบางคนเขาคิดว่าไร้สาระ
บางเรื่องพูดไปเค้ากลับว่าเราต่างหากที่ผิด
...
อีกหลายสาเหตุที่ทำให้เราต้องเก็บความรู้สึกไว้กับตัว
และเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้คนบางคน...ฆ่าตัวตาย!!!
...
ไม่ครับ ผมไม่ทำงั้นหรอก ชีวิตผมยังต้องดำเนินต่อไปเพื่อเขียนการ์ตูน
แต่ผมเองก็เกรงว่าผมจะสำลักความรู้สึกต่างๆตายไปก่อน
...
ที่จริงก็ยังดีแฮะที่ชีวิตผมก็ยังมีหลายคนที่เขารักฟังเรา
มีหลายคนที่แค่เราได้ระบายเราก็รู้สึกดี
แต่มาคิดๆดูแล้ว แต่ละคนเขาก็ต้องมีเวลาของเขาเอง
รวมทั้งมีความเครียดส่วนตัวที่ทำให้เขาไม่พร้อมจะรับฟังเรา
แล้วในสังคมที่เต็มไปด้วยปัญหามากมายเช่นนี้
ทำให้พวกเราต่างคนต่างอยู่กันแล้วหรือเปล่าครับ
...
จากการ์ตูนที่ผมให้อ่านนี้
แม้ว่ามันเป็นเรื่องที่คิดขึ้นเพื่อเขียนประกวดการ์ตูนชีวจริยธรรม
หรือแม้ว่าต้นกำเนิดเรื่องจริงๆคือแค่จะเสียดสีโฆษณาโทรศัพท์มือถือ
แต่ถ้าดูลึกๆแล้ว มันก็คือความต้องการเบื้องลึกของผมเองแหละ
...
ไหนๆแต่ละคนก็ไม่มีเวลาให้แก่กันแล้ว
ถ้ามีอุปกรณ์ที่เป็นเพื่อนคุยแทนได้ รับฟังเรื่องเราโดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ
ถ้าเป็นงี้ ผมว่าคนที่มีลักษณะคิดมากแถมคิดเล็กคิดน้อยอย่างผมคงสุขใจตาย
จะได้ไม่ต้องรบกวนใครอีกแล้ว จะได้ไม่ต้องมารำคาญผมกันเสียที
...
ระวังนะครับ ความคิดแบบนี้ทำให้คนปิดกั้นตัวเองมานักต่อนัก
ผมยอมรับเลยนะว่าผมเป็นคนหนึ่งที่เคยปิดตัวจากสังคมมาแล้ว
แล้วผมก็ว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีนักหรอก
แต่ถ้ามีคนมีปัญหาแบบนี้จริงๆ ใครจะช่วยได้กันนะ
...
จากการ์ตูนที่ผมเขียน ผมว่าเพื่อนคุยดิจิตอลในเรื่องนั้น มีทั้งข้อดีข้อเสีย
แน่นอนแหละ มันอยู่ที่คนใช้แหละครับ ว่าใช้เป็นหรือไม่
แต่ก็คงเถียงกันไม่ได้ใช่ไหมว่าหลายครั้งปัญหาที่เกิดขึ้นน่ะ
มันก็เกิดจากการปิดกั้นของสังคม
สังคมเมืองกำลังสร้างคนที่มีปัญหาจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ
สร้างแล้วทิ้งๆขว้างๆเสียด้วย
ดังนั้นถ้าใครคิดว่าผมเพ้อเจ้อไร้สาระก็ไม่แปลกครับ คงเป็นงั้นแหละ
...
มาคิดๆดูอีกที
ผมยังโชคดีนะ มีที่นี่ ที่ที่ผมสามารถเขียนได้อย่างอิสระ
ระบายความรุ้สึกส่วนหนึ่งที่เขียนลงพื่นที่สาธารณะได้
แม้ว่ามีเรื่องส่วนตัวอกมากมายที่ไม่อาจเล่าได้
แต่การที่ได้เขียนแค่นี้ ผมก็โล่งระดับหนึ่งแล้ว
และดีใจมากขึ้นอีก ที่มีคนคอมเม้นต์มา
...
แต่จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังรับไม่ได้แฮะ
กับการที่คนบางคนมักบอกเพียงแค่ว่า "คิดมาก"
แล้วก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากกว่านี้เลย
ก็ไม่ใช่ความผิดหรอกนะ
แต่เป็นคนประเภทที่ผมและอีกหลายคนไม่พึงปรารถนายามเครียดแน่
...
แม้เป็นอะไรที่เกิดจากความรู้สึกส่วนตัวก็เหอะ
แต่แปลกนะ ที่คนบางคน แค่ได้เล่าก็รู้สึกดีอะ มีคนแบบนี้จริงๆ
คนที่เราสามารถพรั่งพรูความรู้สึกต่างๆได้อย่างไม่ต้องปิดบัง
จริงๆมีหลายคนอะ แต่เดี๋ยวนี้ยุ่งกันแฮะ เกรงใจ
...
ก็เลยอยากมี A.I.PHONEแล้วไงครับ อิๆ
บางครั้งคนเราก็ไม่ได้ต้องการคำแนะนำอะไรมากมายหรอกครับ แต่อยากได้คนรับฟัง หรือสนับสนุนความคิดเพื่อให้สบายใจ เพราะงั้นบางครั้งคำแนะนำของบางคนอาจไม่เข้าหูเราก็ได้ ถ้าไม่ได้เอนเอียงมาทางเรา เพราะงั้นการเป็นที่ปรึกษา ก็ยากพอๆกับหาที่ปรึกษาล่ะครับเพราะคนเรามักคิดไม่เหมือนกัน ให้ความสำคัญกับบางสิ่งไม่เท่ากัน
ในกรณีนี้ถ้ามีเพื่อนสนิท ที่มีอายุหรือความคิดพอที่จะพูดคุยจะช่วยได้มาก แต่ถ้าไม่มีแนะนำว่าเราก็คิดไปของเราคนเดียว แล้วหาเพื่อนไปผ่อนคลายแทนก็ช่วยได้เหมือนกัน ยังดีกว่าคิดคนเดียวแล้วยังอุดอู้เครียดเก็บตัวอยู่คนเดียวล่ะนะ
ป.ล. การอยู่ในสังคมบางทีเราก็ต้องเปิดใจก่อนน่ะครับ บางครั้งลองเสี่ยงปรึกษาบางคนมันก็ดีกว่า"คิดมาก"อยู่คนเดียว นะครับ
#1 By The DeAtH on 2006-08-16 01:00