COCON DISH รวมมิตรโคค่อน

Cocon in Korea Chapter 6

Korean Folk Performance

การแสดงต่างๆของเกาหลี ได้แก่ ระบำชาวนา, ไม้กระดก, เดินบนเชือก

...

สวัสดีครับ หลังจากที่ผมไปทริปสำรวจ site มา ก็รีบมาอัพต่อเรื่องเกาหลีเลย

ที่จริงวันนี้มีภาพถ่ายใหม่ๆมากมายเกี่ยวกับที่ที่ไปมา

แต่พอดียังไม่ได้คัดรูป เลยขอคั่นรายการด้วยการทยอยเอาของเก่ามาเล่าใหม่ครับ

...

สำหรับตอนนี้ ที่จริงยังอยู่ใน Korean Folk Village

แต่ตอนนี้ผมขอแยกออกมาพิเศษเลยดีกว่า เพราะมันมีความชัดเจนในตัว

...

ขอเกริ่นนำก่อนว่าภาพการแสดงที่ผมได้ไปดูมานี้

เป็นช่วงเวลาตั้งแต่ 11 โมง จนถึงเกือบเที่ยงครับ

โดยการแสดงแรกจะยาวที่สุด กินเวลาไปครึ่งชั่วโมง ที่เหลือก็อย่างละ10นาที

และตามที่เคยบอกไว้ในตอนก่อนว่ามันมีแสดงแค่รอบเดียว

ดังนั้นพอมาถึงที่นี่ ไกด์ก็รีบพามาดูตรงนี้ก่อนเลย จะได้ไม่พลาด

ซึ่งพอมาถึงก็พบว่ามีเด็กนักเรียนนั่งอยู่เต็มแล้ว

แต่ถึงไงผมก็อยากดู ก็เลยเดินเข้าไปในที่ที่ยืนได้

ส่วนพ่อแม่ผมอยู่ข้างนอกเพราะน้องผมคงยืนดูไม่ไหว

ซึ่งไกด์ก็ยืนอยู่ด้านนอกด้วย ไปๆมาๆผมก็เลยเข้ามายืนดูคนเดียว

...

เอาล่ะ มาดูกันเลยดีกว่า เริ่มด้วยการแสดงชุดแรกเลยครับ

"ระบำชาวนา"หรือ Farmer's Music and Dance

ซึ่งก็ตามชื่อแหละครับ แต่ผมเองก็ไม่ได้รู้ตำนานอะไรมากนัก

เอาเป็นว่าโชคดีอะที่ผมได้มีโอกาสดูการแสดงนี้

ขอเท้าความนิดนึงว่าตามโปรแกรมเดิมจะได้มาที่หมู่บ้านนี้ตอนบ่าย

ส่วนตอนเช้าจะไปเอเวอร์แลนด์ ซึ่งเป็นอีกทาง

โชคดีที่ไกด์ขับผิดมาทางนี้ เลยได้มาที่นี่ก่อน

ทำให้ได้มาดูการแสดงอันนี้ซึ่งมีช่วง 11 โมง ได้ทัน

ก็ไม่รู้ว่าถ้าตอนบ่ายจะมีไหม เอาเป็นว่าครั้งนี้โชคดีแล้วกันที่ได้ดู

...

จะสังเกตเห็นว่าสีหลักที่เค้าใช้กันคือ ขาว ดำ แดง น้ำเงิน เหลือง

ตอนไปเกาหลีครั้งแรกเมื่อสามปีก่อนผมเคยรู้เหตุผลของสี

แต่ตอนนี้ลืมไปแล้ว และไม่ได้ถามไกด์ด้วย

แต่เอาเป็นว่านี่คงเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของเค้าเลย

...

การแสดงอันนี้ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง ผมก็เลยได้ถ่ายเต็มที่เลย

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้ดู (ครั้งก่อนโดนตัดโปรแกรมกันดื้อๆ)

ทำให้งานนี้มีส่วนทำให้กล้องผมถ่านหมดในช่วงท้ายของวันด้วย

...

คุยเรื่องการแสดงต่อ จากตอนแรกที่นักแสดงเข้ามาแล้วตีกลองๆ

มีเสียงเป่าแตรด้วย ก็เรื่อยๆ และเรื่อยๆ

จนสักพักก็เริ่มมีอะไรให้เร้าใจคนดู ดังภาพ

ก็เรียกเสียงฮือฮาจากคนดู (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเด็ก) ได้มากทีเดียว

ก็เจ๋งจริงแหละครับ คือเค้าหมุนตัวแบบในภาพเลยเป็นวงรอบ

น่าเสียดายที่ผมไม่มีกล้องวีดีโอ เลยถ่ายได้แค่คลิบสั้นๆ

อันนี้ไม่มีช่วงผาดโผนด้วย แอบเสียดาย

ก็จินตนาการเอาเองละกัน เหอๆ ถือว่าผมทำให้อยากไปดูเองละกัน

...

อ้อ ให้ดูภาพรวมของเวทีหน่อยว่าคนเยอะขนาดไหน

ตอนที่ผมไปถึงคนก็เต็มแล้ว แต่โชคดีที่เป็นเด็กๆกันส่วนใหญ่

และโชคดีอีกที่ผมสูงทีเดียว อีกทั้งมีประสบการณ์จากดิสนีย์ฮ่องกง

เลยรู้ว่าต้องยืนตรงไหนถึงจะถ่ายได้เหมาะๆ (แต่ครั้งนี้ไกลกว่า)

...

อยากบอกว่าครั้งนี้รู้สึกเลยว่าถ่ายยากมาก

เพราะผมไม่รู้ว่าเค้าจะแสดงอะไรต่อไป แล้วตรงไหนควรจะถ่าย

ดังนั้นก็ถ่ายเอาตามความรู้สึกเลย กดไปไม่ยั้ง

เสียดายเม็มไม่ได้เลย เพราะมีบทเรียนว่าต้องเอาสิ่งที่ปรากฏไว้ก่อน

บางทีเก็บๆกั๊กๆไว้ แต่ช่วงหลังๆกลับไม่มีอะไรให้ถ่ายก็โอดครวญป่าวๆ

...

ย้อนกลับมาที่การแสดง เกาหลีเค้าใช้กลองเยอะเนอะ

คือใช้แบบหลายคนเลย ไม่ใช่กลองตั้งนิ่งๆคนสองคน

แต่พอมาดูงี้แล้วผมก็อยากลองดูงานเทศกาลที่ญี่ปุ่นมั่งแฮะ

...

บอกเพิ่มเติมว่า ภาพที่ผมเอามาโพสเหล่านี้มีการขยายภาพด้วย

เพราะตอนที่ถ่ายๆจากระยะไกลนั้นภาพก็จะเป็นคนตัวเล็กๆ

แล้วถ้าผมย่อภาพทั้งดุ้นให้ฟิตกรอบ มันก็จะเป็นคนเล็กๆแบบภาพแรก

ส่วนภาพข้างล่างนี้ก็ขยายขึ้นมาอีกหน่อย ให้ชัดขึ้น

...

ซึ่งบางทีภาพเดิมนั้นก็เอามาขยายได้อีก ดังภาพข้างล่างนี้

ขยายให้ชัดขึ้นเพื่อให้เห็นรายละเอียดเสื้อผ้าครับ

เผื่อใครสนใจเอาไปลองวาดเล่น มีผมคนนึงละที่สนใจชุดเกาหลี

...

อะ เริ่มผาดโผนกันอีกรอบ

ภาพถ่ายช่วงนี้บางภาพก็เอามาโพสไม่ได้เพราะจับจังหวะเวลาไม่ดี

ผมว่าการถ่ายภาพคนที่เคลื่อนไหวนี่ยากอะ

พลาดไปเสี้ยววินาทีนึงทำเอาจากภาพเท่เป็นภาพตลกได้เลย

เป็นไปได้ถ้ามาอีกคราวหน้า ว่าจะไปจองชั้นล่างเลย

จะได้ถ่ายกันใกล้ชิดกว่านี้ แถมครั้งนี้รู้ขั้นตอนแล้วด้วย

...

อะ ให้ดูภาพมุมกว้างกันบ้าง

เนี่ยครับ ถ้าผมไม่ขยาย ภาพส่วนใหญ่จะเป็นประมาณนี้

ผมถ่ายภาพขนาด 5M ซึ่งขยายเพิ่มมาได้พอควรก่อนภาพแตก

แต่หลายภาพก็จะเบลอๆไปด้วยเพราะว่าซูมสูงสุด

...

กลับมาที่ภาพรายละเอียดอีกครั้ง เดินไปเดินมา

ภาพนี้ใครอยากพักสายตาไปจ้องเด็กๆก็ตามอัธยาศัย

...

ภาพคนชัดๆอีกสักภาพ ดูดีๆจะเห็นว่าภาพเริ่มแตก

เพราะนี่ขยายจนเกือบสุดแล้วครับ

ขยายที่ผมว่า หมายถึงไม่ย่อให้เล็กจนฟิตกรอบภาพน่ะ

แต่ปล่อยให้ภาพส่วนอื่นหายไป เพื่อให้เห็นตรงกลางชัดๆ

...

เล่ามานาน ลืมพูดเรื่องเส้นริบบิ้นที่ติดบนหัวเลย

เจ๋งดีอะครับ เพราะใช้แค่การหมุนหัวไปมานิดนึงก็ทำให้เส้นตีไปมา

ยิ่งตอนหมุนแบบภาพต้นๆอะสุดยอดไปเลย

...

ภาพนี้ซูมเห็นรายละเอียดได้ชัดดีอีกภาพแฮะ

พอปลอบใจตัวเองได้ว่าไม่ได้ล้มเหลวนักกับการถ่ายงานนี้

...

เนี่ยแหละ การแสดงจะไม่หยุดรอเราหรอกครับ

บางทีพอกำลังจะถ่าย ก็มีวิ่งไปอีกด้านแล้ว เกือบหลุดกรอบแหนะ

...

ผาดโผนอีกสักรอบ ดูมาสองสามภาพแล้วเดาท่าออกยัง

...

พอถึงตอนนี้ก็มีคนนึงออกมาโซโล่แล้วครับ

ถ้าดูไม่ผิดรู้สึกว่าริบบิ้นจะยาวกว่าคนอื่นเขาด้วย

...

มีเต้นเบรคแด๊นซ์ด้วย แต่เพราะมาแบบไม่ตั้งตัวผมเลยถ่ายได้นิดเดียว

ผมเองก็ไม่ค่อยได้ดูการเต้นเบรคแด๊นซ์ เลยไม่รู้ว่าจะต้องถ่ายยังไง

รู้แต่ว่าคราวหน้าถ้ามีโอกาสไปอีกต้องพกกล้องวีดีโอจริงๆแล้ว

ขออ้างเหมือนเดิมว่า ถ่ายไว้เพื่อให้อยากไปดูด้วยตาตัวเอง

...

ยังไม่หมด นายคนนี้ก็ยังแสดงต่อไป มีนั่งยองๆขอเสียงปรบมือด้วย

ผมเองก็ถ่ายไว้แต่พอเป็นภาพนิ่งกลายเป็นแค่ท่านั่งยองๆเฉยๆง่ะ

หลังจากนั้นก็แสดงต่อไปอีกหน่อย มีช็อตนี้ที่ผมว่าถ่ายได้เต็มที่

ตีโค้งได้กว้างสุดยิดเลย ภาพนี้เลยขยายแค่นี้ครับ อยากให้เห็นวงครบ

...

พอเสร็จตรงนี้ก็แสดงกันอีกหน่อย แล้วก็จบการแสดง

นักแสดงก็ทยอยเดินออกจากเวที

โปรดสังเกตหาพิธีกรหญิงที่ยืนกับขาตั้งไมค์ ชุดสีหวานๆดีอะ ผมชอบ

น่าเสียดายที่ผมพึ่งมาสังเกตเห็นเอาตอนที่มาดูที่กรุงเทพฯแล้ว

ไม่งั้นคงรัวถ่ายอีกสักสองสามภาพ

...

หลังจากนั้นเค้าก็ย้ายเวทีไปด้านข้างๆ ซึ่งก็มีเด็กๆอีกกลุ่มนั่งรอแล้ว

อันนี้ผมยืนไกลจากที่แสดงมากกว่าเดิมอีก ช่วยไม่ได้นี่นะ

เริ่มต้นตรงนี้ด้วยการแสดงโดดบนไม้กระดก (ไม่รู้จะเรียกยังไง)

แต่ล่าสุดไปดูจากเว็บเขาแล้ว เรียกว่า Korean Seesaw

ซึ่งคงแปลตรงตัวเป็นเครื่องเล่นแบบนี้แหละนะ

เป็นอะไรที่ดูเผินๆตอนแรกอาจจะคิดว่าธรรมดา แต่ต้องดูต่อไปครับ

...

เริ่มต้นเหมือนจะธรรมดาด้วยการผลัดกันกระโดดไปมา

แต่กระโดดสูงมากนะครับ ขอบอก

แล้วอันนี้จะแบ่งเป็นช่วงๆ ตามอุปกรณ์เสริมที่ใช้และท่า

เริ่มต้นด้วยกระโดดธรรมดากันก่อน

จากท่าธรรมดาก็เริ่มมีตบมือใต้ขา อันนี้ผมไม่ได้ถ่ายแต่บอกไว้

...

แล้วอันนี้ก็เป็นหมุนห่วงน่ะครับ สุดยอดมากๆ

...

น่าเสียดายที่ยืนอยู่ไกล แถมการถ่ายภาพเร็วๆอย่างนี้ก็ยาก

ภาพส่วนใหญ่ก็เลยเบลอน่ะครับ เอาเป็นว่าถ่ายให้รู้ว่ามี

แต่คราวนี้ไหนๆผมก็เอามาแปะใหม่แล้ว เลยใช้ยูตูปมาอัพภาพเคลื่อนไหวให้ดู

เชิญทัศนาโลด

...

ระหว่างที่ยังแสดงกันอยู่นั้น ก็มีชายแก่คนนึงเข้ามาข้างหน้า

แล้วสักพักผมก็รู้ว่าเป็นคนที่จะมาแสดงเดินบนเชือก

...

อยากบอกว่าเป็นการแสดงที่ใช้ความสามารถสูงมากๆครับ

แต่ที่ผมถ่ายน้อยเพราะมันจะซ้ำๆ และถ่ายออกมาก็สู้ดูเองไม่ได้

บอกคร่าวๆก็คือ มีตั้งแต่เดินเฉยๆ มีทำเป็นแกล้งตก

แล้วก็อีกหลายอย่างที่ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง เอาเป็นว่าเก่งมากครับ

น่าเสียดายที่ผมไม่ได้อัดคลิปตอนที่เขาแสดง ที่มีก็แค่ตอนไปถึงจุดพัก

ที่จริงผมยังดูไม่เสร็จก็เริ่มเห็นเด็กๆทยอยออก

คุณครูคงเห็นว่าเด็กน่าจะเบื่อแล้ว ก็เลยทยอยพาออกมาไปเลยน่ะ

ผมเองก็เลยว่าน่าจะออกไปแล้ว จะได้เดินดูหมู่บ้านต่อ ไม่เสียเวลา

หลังจากนั้นก็เป็นภาพตอนที่3-5 ครับ พอดีอันนี้เอามาย่อทีหลัง

...

เท่านี้ก็จบเกี่ยวกับเรื่องธีมปาร์คทางวัฒนธรรมพื้นถิ่นของเกาหลีแล้ว

ถ้าว่ากันตามตรง ผมว่าของเค้าก็ไม่ค่อยมีอะไรหลากหลายมากนัก

เผลอๆของเรายังมีอะไรเยอะแยะมากกว่า

(เมืองโบราณไง ไปยังไม่หมดเอามาเล่าได้เป็นสิบกว่าตอน)

แต่ที่ผมชอบคือการพยายามในการนำเสนอให้ดีของเขานี่แหละ

ทำให้ของที่ดูเหมือนสู้เขาไม่ได้ ดูดีขึ้นมาเลย

และผมว่าการโปรโมตของเขาคงต้องดีมากเลยทีเดียว

เพราะสถานที่นี้น่าจะอยู่ในโปรแกรมการเที่ยวเสมอ

...

ที่สำคัญ การแสดงเหล่านี้ก็มีปรากฏในหนังสือท่องเที่ยวจริงๆ ถ่ายได้สวยด้วย

และสิ่งเหล่านี้แหละที่แนะนำวัฒนธรรมที่เขามีให้ชาวโลกได้รับรู้

...

ผมอยากบอกว่า ของไทยเรามีดีเยอะนะ หลากหลายด้วย

เหลือแค่การโปรโมทที่"เข้าท่า"และการส่งเสริมให้พวกเราเองได้เห็นคุณค่าของมันครับ

...

...

ตอนต่อไปเราจะไปดูหัวข้อที่จัดเป็นสิ่งที่ขึ้นชื่อของเกาหลีอีกประเด็น

มันจะเป็นอะไร รอติดตามตอนต่อไปครับ