COCON DISH รวมมิตรโคค่อน

สถาปัตย์...แสงงาม...ยามเย็น

ในวันหนึ่งที่ผมรู้สึกว่าตึกคณะตัวเองนั้นสวยกว่าที่คิด

...

ภาพถ่ายชุดนี้ ถ่ายเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2550 ช่วงเวลา 16.25 - 16.41 น.

คราวนี้เป็นภาพถ่ายจากคณะผมล่ะ ถาปัตจุฬา 

ที่จริงวันนี้ผมอยากออกจากคณะเสียไวๆ เพราะเหนื่อยกับการทำงานเรียนมานานแล้ว

อีกทั้งพรุ่งนี้ก็จะหยุดยาว จะได้ทำงานนอกที่คั่งค้างอยู่เสียที

แต่พอดีตอนช่วงที่กำลังรอเพื่อนอยู่ที่หน้าลิฟต์  ผมมองไปที่หน้าต่าง

แล้วได้เห็นแสงสีทองของยามเย็นหน้าหนาว วันนี้ฟ้าใสเสียจริง

ตอนแรกกะว่าจะไปถ่ายพระอาทิตย์ตกที่บีทีเอสอีกรอบ วันนี้ฟ้าคงสวย

แต่พอเห็นแสงแดดสาดส่องเข้าสู่อาคารแล้ว ผมเลยว่าลองหาอะไรถ่ายที่นี่ดูดีไหม

...

จากชั้น9ที่ผมอยู่นั่นแหละ พอผมไปเดินเลยไปอีกนิด

สู่ระเบียงทางเดินที่ปกติผมไม่ได้ผ่านเพราะไม่ใช่ห้องสตูดิโอ

แล้วผมก็ได้พบว่า มีความงามของอาคารที่ผมมองข้ามไปตลอด

หลังจากนั้นผมก็ได้ถ่ายรูปต่อไปเรื่อยๆ แล้วก็บอกเพื่อนว่าวันนี้ผมขอถ่ายรูปตรงนี้ล่ะ

ยังไงวันนี้เพื่อนผมก็มีธุระต้องกลับก่อนอยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องรอกัน

...

วันนี้ผมได้ถ่ายรูปที่ชั้น 9 วิวสวยเหมือนกัน แล้วก็มีถ่ายลงไปที่ ร.ร. เตรียม รูปนึง ลองหาดู

ต่อจากนั้นก็ขึ้นไปที่ชั้น 10 ซึ่งได้เห็นวิวเต็มที่เลยเพราะมันเปิดโล่ง

ได้ถ่ายสัญลักษณ์ของคณะที่เป็นหัวเม็ด วันนี้สวยเป็นพิเศษด้วยแสงสีทองยามเย็น

ตบท้ายด้วยภาพจากชั้นล่างที่มองย้อนขึ้นไปข้างบน

เท่านี้ก็ทำให้ผมกลับมารู้สึกดีกับคณะนี้บ้าง ยังไงมันก็บ้านหนึ่งของเรานี่นะ

...

ผมบรรยายไว้ก่อนเลยเพราะต่อไปจะเปิดให้เพื่อนๆได้ชมรูปตามอัธยาศัยล่ะ

เชิญทัศนาได้เลยครับ

ผมว่าแดดฤดูนี้ไม่ว่าที่ไหนก็สวยแหละ

ใครมีโอกาสได้ถ่ายก็ถ่ายเก็บๆไว้นะครับ เพราะแสงแต่ละวันมันสวยคนละแบบ น่าสนุกดี

...

ป.ล. ตอนนี้กำลังเปิดทีวีฟังในหลวงพูดอยู่ พอดีพ่อบอกให้เปิดทีวีทิ้งไว้ก็ได้

เป็นครั้งแรกที่ผมได้ฟังจริงๆ ปกติอ่านจากหนังสือพิมพ์เอา

ท่านพูดได้ดีมากเลย บางครั้งตลก บางอันก็แฝงแง่คิด

แต่ไม่รู้ผมรู้สึกไปเองไหม แต่หลายช่วงผมรู้สึกเศร้าลึกๆนะเนี่ย

ไว้เดี๋ยวถ้ามีโอกาสจะมาระบายความรู้สึกหลังจากได้ฟัง

เพราะนี่ขนาดฟังผ่านๆเพราะทำอย่างอื่นไปด้วยอยู่ ยังได้อะไรมาเยอะเลย

ใครที่มีโอกาสเปิดทีวีก็ลองเปิดฟังนะครับ