โคค่อน ณ หนองจอก #10 ในความมืดของตลาดเรือนไม้เก่า
posted on 24 Jan 2008 19:18 by cocon in PHOTOS-Domesticsโคค่อน ณ หนองจอก ตอนที่ 10
ในความมืดของตลาดเรือนไม้เก่า
แสงงามในความทรุดโทรม
...
วันนี้ขอมาเป็นตอนที่เน้นบรรยากาศจริงๆ คือไม่รู้จะบรรยายอะไรเท่าไหร่
เอาเป็นว่าตอนนี้จะเป็นช่วงที่เดินลัดเลาะเข้าไปในส่วนที่เป็นท่าเรือเก่าครับ
ปัจจุบันมีเพียงแค่บางส่วนที่เป็นตลาด นอกนั้นก็ถูกปล่อยทิ้งร้างเพราะท่าเรือปิด
แต่ด้วยความเก่าแก่เหมือนหยุดเวลาเอาไว้ ก็เลยเหลือหลายสิ่งที่น่าสนใจให้ถ่ายรูปอยู่มากมาย
มาเริ่มเข้าด้วยกันเลยดีกว่าครับ
...
เริ่มเดินลึกเข้าไป จะถึงทางเข้าล่ะครับ
ที่จริงถ้าผมขยันว่านี้คงจะเอาแผนที่มาประกอบ จะได้นึกภาพออกมากขึ้น
เอาเป็นว่าใครสนใจก็ลองไปหาทางดูเอาเองนะ ตัวเมืองไม่ใหญ่หรอกครับ
...
เริ่มโหมดแสงสว่างในความมืด ภาพชุดนี้จะมีแบบนี้เยอะ
...
มุมหนึุ่งตรงนี้ เห็นแล้วนึกถึงตอนค้นคว้าฉากเพื่อทำละครถาปัตเรื่องบุญชู
ปกติฉากแบบนี้ในกรุงเทพฯต้องหาตามเมืองเก่าใกล้ๆแถบพระนคร แต่นี่หนองจอกก็มีนะเนี่ย
...
ข้างในมืดมากๆครับ ดังนั้นหลายภาพอาจจะเบลอหน่อย นี่ก็มือนิ่งเท่าที่นิ่งได้แล้ว เหอๆ
...
กลับมาถ่ายที่มุมเดิมอีกรอบ หลังจากที่ทางสะดวกแล้ว
เห็นแล้วอยากลองเดินขึ้นไปชั้นบนจัง น่าเสียดายที่ต้องเดินอย่างเร่งรีบ
...
มองขึ้นไปข้างบน ก็มีรายละเอียดที่น่าสนใจอีกมากมาย
...
วัสดุไม้เป็นสิ่งที่ดูแล้วมีบรรยากาศจริงๆ
แสดงถึงยุคสมัยที่เคยมีมาได้เป็นอย่างดี
เพราะถ้าตอนนี้สร้างใหม่คงเป็นคอนกรีตหมด
...
ลัดเลาะตามทางไปเรื่อยๆ รู้สึกตึกขาวๆที่ปลายทางจะเป็นอาคารโรงเรียน
ความจริงแล้วกลุ่มอาคารไม้เก่าๆแถวนี้มันก็ล้อมรอบโรงเรียนนี้แหละ
...
ส่วนภาพนี้ คราบฝุ่นบนประตูเหล็ก เก่าได้ใจมากๆ
...
เงยหน้าขึ้นไป ก็ได้เห็นรายละเอียดทมากับแสง
ผมว่าแสงที่เข้ามาในที่มืดนั้นมีเสน่ห์มากกว่าแสงข้างนอกเสียอีก
แถมทำให้บรรยากาศดูนุ่มนวล และน่าค้นหายิ่งขึ้น
...
แถมผมก็ชอบถ่ายภาพ แสงสว่างที่ปลายตาด้วย
...
ตรงนี้เป็นบริเวณที่เป็นท่าเรือเก่าครับ
ดูจากความเบลอคงสังเกตได้ว่าความจริงมันมืดมากๆ นี่ผมปรับสว่างแล้วนะเนี่ย
...
นี่แหละครับท่าเรือเก่า โปรดสังเกตพื้นไม้โทรมๆ
...
เดินถอยออกมาเพื่อถ่ายภาพรวมอีกครั้ง
ลองจินตนาการเล่นๆว่ามันยังเคยเป็นท่าเรือสิครับ
...
ร้านรวงที่ดูยังไงก็รู้ว่าของเก่า
...
เสน่ห์ของแสงจากช่องเล็กๆ สาดส่องสู่วัสดุไมที่ผ่านกาลเวลา้
...
อาจจะมีสังกะสีบ้าง เพราะไม่ใช่พื้นที่ซึ่งร่ำรวยนัก
แต่ผมว่ามันคือการตกผลึกของกาลเวลา ที่ไม่มีทางสร้างทดแทนกันได้
...
ออกมาด้านนอก ก็เห็นแสงแดดที่จ้าขึ้น อาคารไม้ก็เห็นได้เด่นชัดขึ้น
...
แต่ถึงยังไง ก็ที่เป็นตรอกทำให้อาคารบังแสงซึ่งกันและกัน แสงเลยยังนวลตา
...
โทรมจริงๆ แต่ถ้ามีการฟื้นฟูให้กลับมาใช้ท่าเรือได้อีกครั้งเมื่อไหร่ ผมว่าที่นี่ต้องมีเสน่ห์มากเลย
แต่พอคิดว่าถ้าจะต้องตกในเงื้อมมือการพัฒนาแบบที่ทำๆกันอยู่ ปล่อยไว้อย่างนี้ก่อนดีกว่า
...
ขอส่งท้ายตอนนี้ด้วยภาพที่อาจหลุดธีมหน่อย
แต่ก็เป็นภาพที่น่าจะสื่อถึงการมีชีวิตอยู่ที่นี่ได้ดีนะ
...
แค่ภาพที่มีเสื้อผ้าตากอยู่ กับความตัดกันระหว่างแสงและร่มเงา
ผมก็อยากกลับไปเยือนที่นี่อีกครั้งจัง
แต่สงสัยถ้าจะไปคงต้องหาเพื่อนไปเป็นกลุ่มหน่อย จะได้ไม่ดูเป็นคนต้องสงสัย
เพราะยังไงตรงนี้มันก็ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว คงไม่มีเหตุผลจะไปถ่ายรูปเท่าไหร่
แต่ถึงไงผมว่าแค่ได้เดินเล่นแถวนี้บ้างก็น่าจะให้ความรู้สึกดีๆแล้วนะ
ดีกว่าชีวิตที่วุ่นวายแบบตอนนี้มากมาย
...
เดี๋ยวตอนหน้าคงจะเก็บตกตัวเมืองอีกหน่อย ก่อนจะพาไปเยี่ยมชมมัสยิดครับ
(เมื่อไหร่จะจบเนี่ย เยอะเหมือนกันแฮะ เหอๆ)
ไอ้แพท..
แสงที่ส่องเข้ามาตัวอาคารสวยดีแฮะ
เหมือนมันเล่นซ่อนหา 55
เพิ่งสังเกตว่าพี่ใส่ลายน้ำไว้ด้วย
อะไรจะเซ่อประมาณเรา
ชอบตัวหน้าต่างสีเขียวจังแฮะ
#1 By SEsai*นิค ณ cubic s. on 2008-01-24 20:55