COCON DISH รวมมิตรโคค่อน

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์โพสภาพที่วาดเสร็จตั้งแต่เดือนมกราคมซะที

เพราะว่าตอนนี้หนังสือดังกล่าวกำลังจะวางขายแล้ว

ในวันที่ 18 พฤษภาคม ที่งาน Comicon รพ.เซ็นหลุยส์ ครับ 

รายละเอียดสถานที่ผมไม่แน่ใจ เท่าที่ดูน่าจะระหว่างสถานีสุรศักดิ์กับช่องนนทรี

ถ้าใครรู้ดีเทลเพิ่มก็ไว้ที่นี่ทีนะครับ จะได้เป็นประโยชน์แก่คนที่สนใจ

...

ที่จริงปกของผมเองก็เป็นแค่หนึ่งในสามปกที่มีให้เลือก (เนื้อในเหมือนกัน)

ซึ่งคราวนี้คอนเซ็ปต์ร่วมคือพระเอกในแต่ละประเทศครับ

โดยชื่อปกของแต่ละปกจะเป็นภาษาตามธีมประเทศที่เลือกไว้

(ความคิดคอนเซ็ปต์นี้ดูยังไงก็น่าจะรู้ว่ามาจากผมนะ 555 สำเร็จ)

ถ้าใครอยากทราบรายละเอียดเพิ่มเติมรวมทั้งปกของคนอื่นก็ดูที่นี่ครับ

http://thaicomic.com/forum/viewtopic.php?t=8071 

...

แต่ในเมื่อที่นี่เป็นบล็อกผม ผมก็ขอแปะแค่งานของผมไม่ให้สับสนแล้วกันเนอะ

ของผมเลือกเป็นเวียดนามครับ เพราะว่าอยากวาดเวียดนามนานแล้วแต่ยังไม่มีโอกาส

ที่จริงแบบที่คิดไว้ตอนแรกนั้นเรียบๆมาก ไม่มีฉากหลัง

แต่พอเห็นตัวร่างของคนอื่นมันมีเนื้อหาอะไรด้วย ผมเลยขอเอามั่งดีกว่า

ดังนั้นแนวคิดของภาพผมเลยเป็น แกลอรี่ขายภาพ ครับ ซึ่งน่าจะตรงกับการเป็นหนังสืออิลลัส

แล้วถ้าพูดถึงบรรยากาศร้านขายภาพที่สุดจะเจ๋งก็ต้องที่นี่เลย โฮ่ยอัน (Hoi An)

และเมื่อปกเป็นพระเอก ผมเลยเลือกพระเอกแบบวัยเด็กมานั่งหน้าร้านแบบนี้ครับ

T r a i เป็นภาษาเวียดนาม แปลว่า ผู้ชาย หรือเด็กผู้ชาย

เนื่องจากมันมีสองความหมายผมเลยถือเอาเป็นเหตุผลในการที่ปกผมเป็นเด็กผู้ชายซะเลย

(แต่ความจริงแล้วตั้งใจวาดเด็กตั้งแต่ก่อนหาคำแล้ว เพราะจะได้ไม่ซ้ำคนอื่น)

อ้อ ที่สำัคัญ Trai อ่านว่า จาย นะครับ ไม่ใช่ไตร ... ดังนั้นถ้าใครผ่านบล็อกผมแล้วต้องรู้นะ

ผมเองกว่าจะไปหาคำยืนยันว่าอ่านอย่างนี้ก็นานอยู่เพราะเว็บฝรั่งไม่บอก นี่รู้จากเว็บคนไทยแหละ

ไปถามคนที่เขาเรียนภาษาเวียดนามและสอนในเน็ตแล้วเขายืนยันแล้ว คงถูกล่ะ 

... 

ภาพนี้เป็น Full Handmade ที่ใช้เวลาทำนานมากที่สุดภาพหนึ่งเลย

เพราะผมทำตั้งแต่กลางธันวาคม ล่วงเลยมาจนถึงกลางมกราคม

ที่จริงอาจจะเพราะว่าทำช่วงเปิดเทอมด้วย แต่ความจริงงานนี้ทำเหนื่อยจริงๆ

เพราะแต่ละส่วนของภาพล้วนต้องค่อยๆทำ แกะทีละดีเทลกันเลย

... 

ภาพนี้มีต้นแบบฉากหลังเป็นภาพถ่าย ส่วนตัวเด็กนั้นผมวาดเสริมขึ้นมาเอง

โดยลองค้นคว้าหาดูว่าถ้าวาดเด็กเวียดนามน่าจะอารมณ์ไหน

ความจริงแล้วส่วนใหญ่เห็นเขาใส่เสื้อโปโลกันมากกว่า

แต่พอดีเสื้อคอปกประมาณนั้นผมก็วาดในภาพที่อยู่ในเล่มแล้ว

คราวนี้เลยไปเอาเสื้อกล้ามมาใส่แทน ดังนั้นอาจดูลุงๆหน่อย เหอๆ

ที่จริงถ้าไม่มีฉากหลังเป็นเมืองผมก็คงวาดหมวกแบบเวียดนามแล้ว

แต่พอดีพบว่าหมวกแบบนั้นถ้าผู้ชายเค้าใส่ที่ชนบทมากกว่า 

เลยให้ใส่เป็นหมวกแก็ปแทน ซึ่งน่าจะเข้ากันได้มากกว่า

แม้ว่าที่จริงผมก็เอาต้นแบบจากภาพที่ชนบท ก็มันชอบอะ

ดังนั้นต้องขออภัยล่วงหน้าที่มันอาจไม่ใช่สมจริงนัก

เอาเป็นว่าให้เห็นภาพรวมเวียดนามแล้วกัน 

... 

ในส่วนกรอบรูปทางซ้ายนั้นตอนแรกคิดว่ายากแต่พอค่อยๆแกะไปเรื่อยๆ มันก็สนุกดีครับ

ส่วนที่ยากอย่างแท้จริงคือด้านขวามากกว่า นั่นก็คือผิวของคนครับ

การลงสีน้ำในภาพนี้ของผมถือว่าฝืนธรรมชาติของสีน้ำมากๆ

นั่นคือปกติแล้วสีน้ำควรลงบางๆ แต่ภาพนี้ผมต้องการภาพที่สดและหนักแน่น

เพียงแต่ผมไม่ชอบใช้สีโปสเตอร์น่ะ และสีน้ำมันเราก็ไม่เคยทำ

ดังนั้นสุดท้ายแล้วก็ใช้สีน้ำนี่แหละ ลงสดๆให้มันได้ตามนี้

... 

เวลาลงสีผิวพื้นที่ใหญ่ๆให้เรียบเป็นผืนเดียวนั้น ยิ่งถ้าลงสีเข้มๆอีก มันโหดมากครับ

เพราะถ้าเผลอลงน้ำมากไปนิดเดียวน้ำจะซึมทันที ทำให้เกิดรอยด่างดวง

ผลคือต้องล้างสีตรงนั้นออกแล้วลงใหม่ทั้งหมด

คราวนี้ดีหน่อยที่แก้แค่สองสามรอบ ถ้าเป็นคราวก่อนผมถอดใจไปแล้ว

และที่สำคัญคือสีเนื้อต้องผสมตุนไว้เยอะๆครับ เพราะเวลาผสมใหม่แต่ละครั้งมันจะไม่เหมือนเดิม

แต่เอาเข้าจริงมันก็หมดอยู่ดี ต้องมาลงสีทับอีกชั้นเพื่อทำให้เนียนขึ้นอีก 

...

ส่วนตรงกำแพงที่ดูเลอะๆนั้น ผมตั้งใจให้ดูเป็นคราบตึกอยู่แล้ว

แต่เห็นเลอะๆแบบนี้ก็ลงยากอีก เพราะต้องแก้หลายรอบกว่าจะได้คราบที่ตรงตามตั้งใจ

...

สรุปคือ ลงภาพนี้เสร็จทำให้เราได้ประสบการณ์จากการลองผิดลองถูกมากมาย

แต่ก็คงขอเลิกลงสีน้ำแนวสดๆไปอีกนานหน่อยแล้วกัน

(อย่างภาพล่าสุดที่เป็นชมพูพันธุ์ทิพย์ ผมลองลงแนวบางๆบ้าง ซึ่งมันสบายใจกว่าล่ะ)

...

...

ยังไงถ้าสนใจก็ไปหาซื้อได้ตามงานดังกล่าวครับ