ภูมิ : การบ้านที่11 - เมื่อที่หนึ่งเจอกับที่หนึ่ง(1)
posted on 13 Jul 2008 21:57 by cocon in CUBIC-Bhumeเรื่องราวต่อไปนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม โรงเรียนลูกบาศก์ ครับ
ใครที่สนใจเกี่ยวกับเรื่องราวห้องเรียนจำลองแห่งนี้ก็แวะเข้าไปเยี่ยมชมได้นะ
ต่อไปจะเป็นเรื่องราวจากภูมิครับ
...
การบ้าน 11 - เมื่อที่หนึ่งเจอกับที่หนึ่ง
(ตอนที่1)
...
สวัสดีครับ คราวนี้ภูมิจะพยายามเขียนเองให้ได้มากขึ้นอีกนะ
ปกติผมพิมพ์ได้สักพักแล้วต้องให้คุณอาช่วยพิมพ์แทนทุกที
(ซึ่งผมเองเลยไม่ค่อยกล้าเล่าบางเรื่องด้วย บางเรื่องมันเขินง่ะ)
ถ้าผมพิมพ์คล่องได้เมื่อไหร่จะถือว่าเป็นความก้าวหน้าในการบ้าน9ได้ไหมเนี่ย
แต่เชื่อว่าถ้าเอาเรื่องนี้มาอ้างเป็นการบ้าน9คงโดนเหยียดหยามแน่เลย งั้นไว้ก่อนแล้วกัน
ตอนนี้ผมขอเล่าเรื่องที่ผ่านมาไม่นานมานี้ดีกว่าครับ
...
วันศุกร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 25XX
ผมเดินเข้าโรงเรียน และเหม่อมองไปที่ท้องฟ้า
วันนี้ฟ้าใสไร้เมฆฝน ซึ่งถือว่าเป็นอะไรที่หาได้ยากในช่วงนี้เลยแฮะ
แย่ล่ะ ผมคิดว่าวันนี้ฝนต้องตกอีกแน่ๆเลยไม่ได้เตรียมขวดน้ำมา
เดี๋ยวไว้ไปซื้อที่โรงอาหารแล้วกัน ได้ข่าวว่าช่วงนี้มีร้านอาหารใหม่เตรียมของอยู่ อาจซื้อได้เลย
แต่ยังไม่ทันจะได้ไป ผมก็ได้ยินเสียงประกาศของโรงเรียน
ซึ่งเป็นเสียงของเพื่อนๆสักคนแหละ เพราะถึงจำเสียงไม่ได้แต่การพูดแบบไม่ทางการนี่คงไม่ใช่ครู
" วันนี้อาจารย์บอกว่าไหนๆฝนไม่น่าจะตกช่วงเช้าแน่ๆ
เลยเปิดให้นักเรียนลองใช้สระว่ายน้ำครั้งแรกในคาบพละช่วงเช้านะ"
...
อา...เสียงสวรรค์ชัดๆ จะได้ใช้สระว่ายน้ำแล้วแฮะ 
...
ที่จริงแล้ววิชาพละในโรงเรียนเรายังดูสะเปะสะปะอยู่เลย
เพราะยังไม่มีครูพละมาสมัครแบบถาวร ตอนนี้เลยยังเป็นเหมือนชั่วโมงเรียนกันเองมากกว่า
ผ.อ.ก็บอกไว้ว่ายังไงวิชานี้ก็น่าจะเน้นการส่งเสริมสุขภาพมากกว่าการเก็บคะแนนอยู่แล้ว
ดังนั้นตอนที่ยังไม่มีครู ก็สอนกันไปเอง เลือกสิ่งที่อยากจะเล่นไปก่อนแล้วกัน
ซึ่งก็ดูจะไม่มีปัญหา เพราะห้องเราก็มีคนที่มีทักษะทางกีฬาหลายคนอยู่
วันไหนที่พวกเราเลือกจะเรียนบาส ธีก็จะเป็นแกนนำอย่างกระตือรือร้นสุดๆ
หรือถ้าเป็นฟุตบอล ก็จะเห็นว่าไผ่ซึ่งปกติเงียบๆก็จะฟิตเป็นพิเศษ
วิชาพละแบบฟรีสไตล์แบบนี้ก็ทำให้เห็นความเป็นที่1ที่ติดตัวมาของแต่ละคนเลยแฮะ
โรงเรียนเรานี่ก็แอบรวมดาวกีฬาเหมือนกัน สักวันคงได้ไปแข่งนะ
...
แต่ความจริงแล้วคนที่ถนัดทางกีฬาก็มีเยอะนะ
อย่างถ้าผู้หญิงก็คงมีพลอยกับฮุยที่ผมว่าเด่นทีเดียว
ส่วนผู้ชายก็มีเยอะ ก็พวกที่เล่นบอลเล่นบาสกันช่วงเย็นแหละ เยอะจนนับไม่ไหวเลย
(ลองไปอ่านการบ้านของบางคนดูก็ได้ที่เกี่ยวกับการเล่นกีฬาแล้วผมพอจำได้
อาทิการบ้าน2ของฟาร์ม การบ้าน2ของกิ๊ฟ การบ้าน2ของไผ่ การบ้าน2Aของช่างรอน เป็นต้น )
เล่นกีฬาแล้วได้เหงื่อมันก็สนุกดีอยู่หรอกนะ แต่มันก็ทำให้ร้อนจนต้องเอาน้ำราดตัวให้เย็นอยู่ดี
ตอนนั้นผมก็คิดถึงว่าถ้ามีวิชาว่ายน้ำก็คงจะดี จะได้แช่น้ำเย็นสบายเหมือนสมัย ม.ต้น
แต่มันก็มีปัญหามากมาย เช่นเรื่องการถกว่าชุดว่ายน้ำของพวกเราควรจะเป็นแบบไหน
ซึ่งสุดท้ายก็ลงตัวที่ผู้ชายกางเกงบอกเซอร์ขาสั้นสีดำที่ไม่รัดติ้วจนเพื่อนบางคนหวั่นใจถ้าต้องใส่
ส่วนผู้หญิงก็ใส่วันพีชสีดำที่ดูไม่ล่อแหลมจนเกินไป (แต่รู้สึกแพทจะแอบโวยที่ชุดมันไม่เร้า)
พอชุดว่ายน้ำลงตัวจนตอนนี้ทุกคนมีชุดเตรียมไว้ที่ล็อกเกอร์ของอาคารสระว่ายน้ำแล้ว
ก็ยังมีปัญหาตรงที่ฝนเล่นตกลงมาแทบทุกวันนี่แหละ
แหม่ น่าจะทำสระว่ายน้ำในร่มนะครับคุณอา
...
พูดย้อนอดีตเสียนาน เอาเป็นว่าวันนี้จะได้เล่นน้ำ เิอ้ย เรียนว่ายน้ำล่ะ
เพื่อนๆจะเป็นยังไงกันบ้างนะ ถ้ามีคนชอบว่ายน้ำแบบผมเยอะๆก็คงจะดี
...
...
คาบเรียนพละว่ายน้ำ
ตอนนี้ทุกคนคงจะเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว
บรรยากาศดูแปลกตาดี จะว่าไปวันนี้เป็นวันแรกที่เพื่อนๆใส่ชุดว่ายน้ำกันหมดนี่นะ
มันต่างจากตอนที่ไปกระบี่แค่ห้าคนลิบลับเลยล่ะ
แต่ตอนนี้ผมชักมีปัญหาเรื่องจำเพื่อนๆไม่ได้แล้วแฺฮะ
ผู้ชายนี่ยังพอดูออกอยู่เพราะไม่เปลี่ยนไปมาก จะงงหน่อยหากใครใส่แว่นกันน้ำ
ผมเองก็พกแว่นกันน้ำมาใส่นะ แต่ทำไมเพื่อนๆบอกกันว่าถึงผมใส่แว่นก็ยังดูออกว่าเป็นผมนะ
แต่ผู้หญิงนี่สิ พอเก็บผมใส่หมวกว่ายน้ำกันหมดแล้ว ดูคล้ายๆกันไปหมดเลย
แบบว่าผมต้องไปเพ่งดูหน้าใกล้ๆถึงจะรู้ว่าใครเป็นใคร (แต่จ้องมากเดี๋ยวโดนว่าอีกง่ะ)
เอาวุ้ย ช่างมันดีกว่า สระว่ายน้ำอยู่ข้างหน้าแล้วนี่นา
...
ณ ตอนนี้ผมไม่สนใครอีกแล้ว ผมวอร์มอัพร่างกายเสร็จแล้วก็กระโดดลงสระทันที
แต่ผมลืมไปว่าการกระโดดแบบเต็มๆของผม ทำให้เกิดเสียงตูมและน้ำกระเด็นเป็นวงกว้าง
ทำเอาเพื่อนๆทุกคนที่ยังยืนอยู่รอบสระจ้องมาที่ผมกันหมด
...
ขอโทษครับ 
..
แต่เพราะลูกบ้าของผมนี่แหละ ทำให้เพื่อนคนอื่นที่ยังลังเลอยู่ก็เริ่มลงสระกันบ้างแล้ว
และในที่สุดตอนนี้นักเรียนเกินครึ่งก็ลงมาป๋อมแป๋มที่ในสระเรียบร้อย
สำหรับผมนั้นตอนนี้ไม่ได้สนใจเพื่อนคนอื่นเลย
ขอว่ายน้ำให้หายอยากหน่อยเถอะ ไม่ได้ว่ายมาสองเดือนแล้ว
ผมเล็งหาลู่ที่ว่างๆ แล้วเริ่มว่ายท่าผีเสื้อซึ่งเป็นท่าถนัดของผม
พอได้ฟาดแขนลงน้ำแบบเต็มที่อย่างนี้ รู้สึกดีโคตรๆเลย
ผมว่ายไปว่ายมาสักพักหนึ่งก็ชักเริ่มเบื่อ ก็อุตส่าห์มีเพื่อนๆแล้วก็อยากเล่นกับเพื่อนมากกว่าแฮะ
ผมเริ่มมองไปรอบๆเพื่อดูสถานการณ์ในปัจจุบัน ตอนนี้เพื่อนๆเริ่มอยู่กันเป็นกลุ่มๆแล้ว
บางกลุ่มก็เริ่มเอาแผ่นโฟมว่ายน้ำที่อยูในห้องเก็บของของสระว่ายน้ำมาเล่นกันล่ะ
แล้วมีบางคนพยายามสอนเพื่อนคนที่ยังว่ายไม่ได้อยู่
(เดี๋ยวยังไงเพื่อนๆช่วยบอกทีนะว่ามีทักษะการว่ายน้ำระดับไหนบ้าง ผมก็อยากช่วยสอนนะ)
...
เพื่อนๆก็ดูมีความสุขกันดี แต่ส่วนใหญ่ยังแค่เล่นน้ำกันอยู่ คงเพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ลงสระกับเพื่อนมั้ง
แต่จะมีใครสนจะว่ายแข่งกับผมบ้างไหมนะ ผมเองก็มั่นใจเรื่องการว่ายน้ำอยู่แต่ยังไม่มีเพื่อนแข่งเลย
ผมว่าจะลองหาธีกับไทยที่อยู่อีกฝั่งดูเผื่อสนจะว่ายแข่งกับผม เพราะตอนไปกระบี่เราก็เน้นเล่นมากกว่า
แต่ยังไม่ทันที่จะว่ายไปถึง ผมก็ต้องชะงักอยู่ตรงนั้น
เพราะตอนนี้มีคนหนึ่งที่กระโดดลงสระแล้วว่ายพุ่งตรงด้วยความเร็วสูง
'นี่มันว่ายแบบว่ายแข่งชัดๆ!'
ทุกคนที่กำลังเล่นน้ำอยู่กหันมาดูคนนั้นด้วย เอ ผู้หญิงด้วย ใครกันนะ
เธอว่ายไปและว่ายกลับอย่างรวดเร็ว ว่ายอยู่ประมาณสองรอบก็หยุดที่ฝั่งที่ใกล้กับจุดที่ผมอยู่
ผมว่ายไปหาเธอคนนั้น ด้วยความสงสัยว่าใครกันนะที่ว่ายได้เร็วจนผมยังตะลึง
มีผู้หญิงไม่กี่คนหรอกที่ว่ายได้เร็วขนาดนี้ตั้งแต่ยังอยู่มัธยม
เธอคนนั้นที่กำลังหยุดพักอยู่ พอรู้ว่าผมกำลังว่ายเข้ามา เธอก็หันหน้ามาแล้วยิ้มให้
ผมพยายามเพ่งอยู่พักหนึ่งเพราะพอใส่หมวกว่ายน้ำแล้วจำยาก
แต่พอเห็นแววตาเรียวเล็ก โครงหน้าเรียวยาวมีแก้ม ผิวขาวนวลดูมีเลือดฝาด
และน้ำเสียงอ่อนโยนแบบคุณหนูที่เรียกผมมาแบบนี้
"อ้าว ภูมิ ไม่ว่ายต่อแล้วหรือจ๊ะ"
ผมก็รู้ได้ทันที ว่าเป็นคนที่ผมคาดไม่ถึง
...
"ลี่ลี่!" 
...
...
(โปรดติดตามตอนต่อไป ตอนหน้าจะมีภาพประกอบด้วยล่ะเออ)
[กดลิงค์นี้เพื่ออ่านตอนที่2ต่อ]
...
จากเอนทรี่นี้ ผมอยากฝากให้เพื่อนๆที่เข้ามา ช่วยบอกทีว่ามีทักษะว่ายน้ำระดับไหนกันบ้าง
เพราะเท่าที่ผมอ่านมาก็น่าจะมีภูมิกับลี่ลี่นี่แหละที่พูดถึงเรื่องว่ายน้ำ
ถึงแม้ตอนนี้ผมจะยังไม่ได้ใช้กล่าวถึงทุกคน แต่อาจได้ใช้ในการแ่ต่งเรื่องในคราวต่อไป
สำหรับตอนนี้ ผมก็แสดงการจับคู่ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะมีความสามารถตรงกันได้ด้วย
ที่จริงผมก็อยากเล่นเรื่องราวที่ภูมิคู่กับลี่ลี่มาตั้งนานแล้ว แต่พอดียังไม่ได้จังหวะ
มาได้การบ้าน11นี่แหละที่ตอนเลือกไปเลือกมา ก็นึกคู่ที่คาดไม่ถึงได้แบบนี้
ไผ่อย่าพึ่งหึงแล้วกันเน้อ ส่วนอินทรีจะมีความเห็นยังไงบ้างนะ (น่าสงสารพ่อที่ยุ่งกับปี1ถาปัตอยู่)
...
อ้อ อย่าคิดว่าจะมีความสามารถเหมือนกันแค่นี้นะ
ภูมิกับลี่ลี่ยังมีประเด็นให้เล่นในการบ้าน11อีกครับ เหอๆ
เวลาต้องไปเยี่ยมลุงที่เกาะหลีเป๊ะ(ห่างจากฝั่งส๖ุล 60 กิโล)ที ต้องโทรบอกให้ลุงเตรียมเตียงกับน้ำเกลือไว้เผื่อให้เลย 
ปล. ('w')d หนูว่ายน้ำเก่งค่ะ
แต่ท่าทางจะดำน้ำเก่งกว่า55
#1 By [ i ]Rin on 2008-07-13 23:36