วันนี้เอาภาพที่วาดเล่นตอนอยู่ในคณะครับ (ไม่ได้ทำแบบนี้นานแล้วแฮะ)

เป็นภาพภูมิทัศน์แบบเหนือจริง ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชอบวาดมากที่สุดในตอนนี้

เดี๋ยวนี้ไม่รู้ทำไม แต่ผมไม่สามารถวาดเล่นเป็นอาคารแบบปกติได้อีกแล้ว

จะว่าไป วาดภาพด้วยเส้นอิสระแบบนี้ก็ทำให้ผ่อนคลายดีเหมือนกัน

...

คราวนี้เป็นเชื้อรายักษ์สองตนครับ ในโลกที่เหมือนมีแต่ขอบฟ้า

ถ้าต้องการดูแบบใหญ่ขึ้น ให้กดที่ภาพครับ

...

ตั้งแต่ได้รู้จักงานของ Salvador Dalí

ทำให้ผมหลงไหลในโลกที่เหมือนมีแต่ขอบฟ้า กับรูปทรงที่เหนือจริง

ถ้าผมมีเวลาเขียนการ์ตูนออกมา เพื่อนๆคงจะได้เห็นฉากแบบนั้นแทบทุกเรื่อง

จากสมัยก่อนที่ผมเคยชอบวาดอาคารที่ละเอียดวิจิตรอลังการเท่าที่จะทำได้

แต่ตอนนี้ผมชอบความเวิ้งว้างที่ดูไร้สิ้นสุดมากกกว่า

รวมทั้งบรรยากาศที่เหมือนอยู่ในโลกต่างมิติ ที่มีแค่เรากับบางสิ่งบางอย่า่งที่เราไม่รู้จัก

...

สำหรับคราวนี้ ผมได้เอาฟอร์มของเชื้อรามาวาดเล่น

ผมเป็นคนชอบเชื้อรานะ ไม่ใช่ความอันตรายแต่เป็นเรื่องรูปทรงนี่แหละ

การที่มียอดเป็นหัวกลมๆ(หรือทรงเห็ดก็ได้) กับการที่มีโคนเป็นเส้นยาวทำให้ตวัดเส้นได้อิสระ

ส่วนใหญ่ถ้าวาดอะไรที่เกี่ยวกับเชื้อรา เรามักจะเห็นภาพที่มีเชื้อราเต็มไปหมด

เพราะความจริงมันไม่ขึ้นเดี่ยวๆหรอกครับ

แต่คราวนี้ผมวาดเล่นแบบทีจริง คือได้ร่างภาพเล็กๆจัดองค์ประกอบไว้ก่อน

ว่าอยากจะวาดภาพคนตัวเล็กๆที่อยู่กับอะไรใหญ่ๆสองอันที่ดูย้วยๆเอเลี่ยนๆ

ก็เลยได้มาเป็นเชื้อราสองตัวหน่อมแน้มแบบนี้ และตั้งชื่อเป็น Difungi ซึ่งก็ดูพ้องแบบน่ารักดี

เวลาผมวาดฉากแบบนี้เสร็จแต่ละครั้ง ก็เหมือนได้สร้างโลกขึ้นมาอีกโลกหนึ่งเลยแฮะ

...

...

จะว่าไป สมัยก่อนผมจะพยายามวาดฉากทำนองนี้โดยหวังให้มันดูหลอนๆ

อย่างกับจะพยายามสนองด้านมืดของตัวเองอะไรแบบนั้น

แต่พอตอนนี้ผมก็พบว่า ไม่ว่าผมจะพยายามวาดด้านมืดแค่ไหน

มันก็ยังแอบมีความรู้สึกบางอย่างที่เหมือนเป็น"สายสัมพันธ์ที่โหยหาถึงกัน"อยู่เสมอ

ซึ่งมาคิดดูตอนนี้ ผมก็ไม่เห็นจะต้องเสียความมั่นใจในการวาดเลย

ก็มันคงเป็นเนื้อแท้ของผมที่ถ่ายทอดมาอย่างไม่รู้ตัวมาตลอดแหละมั้ง

...

แม้ว่าผมจะชอบความเวิ้งว้างและความหมองมัวดังที่ผมชอบหมอกและฟ้าครึ้มมากแค่ไหน

แต่ผมก็ยังรู้สึกอดไม่ได้ที่จะสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบที่อยู่ในภาพ

อย่างภาพนี้ผมก็ยังอยากสื่อให้เห็น ในสิ่งที่เป็นความรู้สึกในใจของผ

"มีเพียงแค่รายักษ์สองตน...ที่เป็นเพื่อนผมในโลกที่เวิ้งว้างใบนี้"

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เป็นโลกที่อ้างว้างน่าดูเลย ถ้าต้องอยู่คนเดียว
มีราเป็นเพื่อนก็ดีกว่าไม่มีเลยน่ะนะopen-mounthed smile

แล้วต่อไปก้ต้องคิดว่าจะอยู่ยังไงต่อไป sad smile

#1 By เทพมิคาเอล on 2008-07-19 17:07

นึกถึงงานของจุนจิ อิโต้...

ชอบเส้นของผอ.นะbig smile

#2 By aki on 2008-07-19 18:04

อ่านชื่อ Entry แล้วนึกว่าเป็นชื่อหนังสือของญี่ปุ่นซะอีกครับ

ดิ-ฟุง-หงิ อะไรเงี้ย ฮะฮะฮะ


เข้ามากลายเป็นราคู่กู้พิภพ ไดฟังไจ เสียอย่างนั้น

คุณโคคอนว่าถูกนะฮะ มันดูโหยหาจริงๆด้วยล่ะ

#3 By Zairen_Bibliophobia on 2008-07-19 18:30

เหมือนมันจะงอกได้ไปเรื่อบๆไม่สิ้นสุดเลยแฮะopen-mounthed smile
ผมกลัว เหมือนก้นหอยมรณะ T T

#5 By [veho on 2008-07-19 18:44

กลัวจัง มันอาจเป็นศัตรูชัดๆ

#6 By เอกหูหลึ่ง on 2008-07-19 19:30

ผมเห็นภาพนี้แล้วเหงาๆนะ
อ้าว หยิน ไปยืนทำไรตรงนั้นน่ะ !!!! ( ล้อเล่นค่ะล้อเล่น อย่าโกรธเค้านะ)

วาดสวยๆมากเรยค่ะ ชอบลายเส้นแบบนี้มากๆ ดูละเอียดดี

#8 By o43.ด อ ก I r i s * on 2008-07-19 19:50

จะรู้สึกต่างๆกันก็ไม่แปลกครับ
เดี๋ยวนี้ผมก็ชอบวาดภาพที่บอกอารมณ์ไม่ถูกเหมือนกัน
แต่ที่แน่ๆ ผมชอบเหงาแบบเวิ้งมากกว่าเหงาในคนหมู่มากอะ
มันทำให้ใจสงบได้มากกว่าsurprised smile

#9 By โคค่อน on 2008-07-19 20:34

ดูแล้วเศร้าจังค่ะ มันเวิ้งว้างและหดหู่มากๆเลย
งานของดาลีก็ให้ความรู้สึกงั้นเหมือนกัน ดูแล้วมันจะสงัด นิ่งในอารมณ์ แต่มีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่
ประโยคสุดท้ายนี่กังสดาลในความสงัดมากค่ะ = w =

#10 By alamode on 2008-07-19 21:41

555 ใช่ครับ Concept งานของโคค่อนชิ้นนี้ดูเข้าไปทางงานของ อ.จุนจิ อิโต้ นะฮะ (ภาพหน้า SCREAM อันลือลั่น) มันดูเป็นความเหงาที่ตั้งอยู่บรรทัดฐานอะไรบางอย่างที่ เกินมาตรฐานไป

#11 By InsomIA3 on 2008-07-19 23:06

อา..นึกถึง ก้นหอยมรณะมากๆ
มีเพียงแค่รายักษ์สองตน...ที่เป็นเพื่อนผมในโลกที่เวิ้งว้างใบนี้---ประโยคนี้เท่ดีอ่ะ

#12 By mutsuki on 2008-07-19 23:24

พูดถึง อ.จุนจิ อิโต้ กะันเยอะแฮะ
ที่จริงผมเองก็ชื่นชมในฝีมือของเค้าเช่นกัน
อย่างน้อยคนที่วาดเรื่องสยองได้สยองสุด
ก็ต้องมาจากความสมจริงนี่แหละ

แต่ผมอ่านไม่ไหวอะ ทั้งก้นหอยและอื่นๆ
เพราะผมดูภาพแบบนั้นไม่ไหวอะ จะอ้วกเอา
ถึงเห็นผมวาดแบบนี้ ก็ได้แค่นี้แหละ จริงๆนะ
ว่าแต่มันเหมือนตรงไหนหรอ เหอๆ

ปล ลืมตอบ#3 จริงด้วยแฮะ เหมือนชื่อญี่ปุ่นเลย

#13 By โคค่อน on 2008-07-19 23:35

เหมือนตรงลายบนหัวรายักษ์นั่นละ
เข้ามาดูตอนแรก ยังไม่ได้อ่านก็ตกกะใจเหมือนกัน
โคค่อนเปลี่ยนแนวรึนี่ 55555 (ดีใจที่ไม่เป็นจริง)open-mounthed smile

#14 By TOON on 2008-07-20 00:57

ดู ไซไฟ มากเลยงับ อิอิ เหมือนอยู่ต่างดาว
มันดูน่ากลัวแต่แฝงไปด้วยการค้นหา
ความน่าสะพรึงกลัวที่คย่างช้าๆลืบคลานเข้ามาอย่างช้าๆ
มันทำให้ภาพมีมิติมากขึ้น

ชอบครับ สงสัยคงต้องหาแรงบรรดาลใจบ้างแล้วนะครับ
อิอิ,,,big smile

#16 By Thai-Cubic on 2008-07-20 04:14

อื้มมม... อารมณ์แบบว่านาฬิกาไหล กับ ยีราฟตัวเก้งกางของ dali เลยจริงๆเนอะ
แต่ว่าอันนี้ดูเวิ้งว้างแบบน่ารัก ดูว่างๆ เบาๆ แต่ไม่ถึงกับน่ากลัว
ของ dali บางทีดูแล้วก็เกิดอาการหลอนๆ ยังไงไม่รู้

#17 By chenlee on 2008-07-20 08:18

มันเวิ้งว้าง จนดูโหยหา
ขณะที่เจ้าราสองหน่อนี้โหยหาความสิ้นสุดของขอบฟ้า
คนข้างๆกลับโหยหาพวกมัน..
รึว่า...คนเดียวไม่เหงาเท่าสามคน
(จิ้นไปด๊ายยopen-mounthed smile )

#18 By SEsai*นิค ณ cubic s. on 2008-07-20 10:45