COCON DISH รวมมิตรโคค่อน

วันนี้รู้สึกว่าอยากวาดอะไรสักอย่าง แต่มือดันฝืด วาดอะไรก็ไม่ออก

เลยคิดว่าลองกลับไปวาดแนวดูต้นแบบอย่างจริงจังอีกทีดีกว่า

เพราะหลังๆวาดแบบคิดจากในหัวมานานจนวาดลายเส้นการ์ตูนซะเป็นส่วนใหญ่

เริ่มคิดถึงการวาดผู้หญิงแนวกึ่งสมจริงแล้วสิ

...

จะว่าไป ก็ไม่ได้วาดชินามิ แห่งวงBerryz Kobo นานแล้วเหมือนกันแฮะ

ช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา ไม่รู้เพราะว่าเธอไว้ผมยาว หรือมีลุคที่ผู้หญิงขึ้นไหม

แต่แบบว่าช่วงนี้น่ารักมากขึ้นผิดหูผิดตาเลยอะ แบบว่าอึ้งมาก

ซึ่งตอนนี้ไม่ใช่แค่น้องหมวยจืดๆที่มีดีแค่ยิ้มล่ะ (จริงๆแค่นี้ก็ชอบจะแย่แล้ว)

...

แม้ว่านานาจิตตัง แต่ละคนก็ย่อมชอบต่างกัน

แต่อย่างน้อยการที่เราได้ดูสิ่งที่รู้สึว่าชอบ มันก็เป็นแรงผลักดันให้อยากวาดอะไรออกมเช่นกัน

วันนี้เลยไปคุ้ยๆภาพจากเว็บแฟนคลับชินามิแห่งประเทศไทย ซึ่งผมก็มีแจมเป็นสมาชิกอยู่ด้วย

แล้วเอาภาพที่คิดว่าวาดออกมาแล้วดูเป็นเธอได้ชัดและวาดง่ายๆ มาวาดเป็นการขูดสนิมหน่อย

ในที่สุดก็ได้ออกมาแบบนี้ครับ

ไม่ได้วาดภาพแนวนี้นานแล้ว เลยเสียเวลาวาดตานานมาก

เพราะดวงตาคือแม่เหล็กสู่ตัวภาพ เป็นประตูสู่หัวใจ เลยต้องตั้งใจเป็นพิเศษ

แล้วที่สำคัญคือ เอกลักษณ์ของน้องชิก็คือรอยยิ้มที่อบอุ่น ดวงตาที่อ่อนโยน

แม้ว่าเสียเวลามากแต่ผลออกมาก็คุ้มล่ะ อย่างน้อยผมก็พอใจแล้ว (เพราะดูแล้วรู้สึกดี)

ไว้เดี๋ยวหาเวลามาวาดอะไรแนวนี้อีกดีกว่า เผื่อจะได้ขยายขีดจำกัดของลายเส้นไปด้วย