COCON DISH รวมมิตรโคค่อน

ก่อนอื่นต้องขอโทษที่วันนี้คงจะอัพไตลานตอนที่ 3 ไม่ทัน

เพราะนี่ยังร้าวไปทั้งตัวอยู่เลย การถ่ายรูปรับปริญญานั้นเหนื่อยสมคำร่ำลือจริงๆ

แต่ไหน ๆ เมื่อวานก็มีอะไรน่าเล่าเยอะ เลยขอเอามาเล่าคั่นรายการแล้วกัน

---------------------------------------------

คุยเรื่องวันถ่ายรูปปริญญา

ช่วงเช้า

- วันนี้ต้องเป็นนายแบบจำเป็นล่ะ (เพราะหนีไม่ได้)

- ถ่ายรูปกับเพื่อนสนุกกว่าที่คิด แม้ว่าจะหาเพื่อนสนิทไม่ค่อยเจอในช่วงแรก

- ได้ช่างภาพที่ให้แอคติ้งท่าเยอะเหมือนกัน โดยเฉพาะคนที่มาถ่ายด้วยดูจะเหนื่อยกว่า

- การถ่ายรูปนั้นดูเบิกบานกว่าปกติ เพราะเป็นสัญลักษณ์แห่งการปลดปล่อย...จากคุก 5 ปี

- ครุยจุฬาฯ จัดว่าใสสบายกว่า ม. อื่น จริงๆ เพราะครุยเทวดามันเบาสบาย (แบบเทวดา)

- แต่สกปรกง่ายฉิบ

- ของผมยังดีที่แค่สกปรก เห็นว่าของเพื่อนบางคนมีขาดบ้างแล้ว

- เพื่อนบางคนได้ถ่ายแค่รอบเดียว แต่บางคนยังได้ถ่ายอีกหลายรอบเพราะเริ่มวนซ้ำ

- กับพวกถาปัตแล้ว ไม่ค่อยได้ออกจากคณะหรอก เพราะส่วนใหญ่ก็ไม่มีใครออก

- การออกมาถ่ายที่ด้านนอกมีไว้สำหรับถ่ายเดี่ยว ถ้าถ่ายกับเพื่อนต้องอยู่ในคณะ (ไม่งั้นหาไม่เจอ) 

- ทำไมตอนแรกรู้ข่าวว่าเขานัดถ่ายร่วมตอนเที่ยง แล้วไป ๆ มา ๆ เป็นบ่ายโมงก็ไม่รู้

- ตอนถ่ายนอกคณะเลยหวาดหวั่นว่าจะหลงฝูงไหม แต่สุดท้ายก็ไม่หลง

ตอนถ่ายรูปรวม

- เสียดายที่เพราะความสูงทำให้ไม่ได้ยืนกับพวกที่สนิท

- แต่ไม่เป็นไร เพราะคงไม่ได้ซื้อแบบเป็นกรอบอยู่แล้ว

- ใช้เวลาในการถ่ายรูปรวมน้อยกว่าที่คิด

- แต่มาเหนื่อยกับการกรอกข้อมูลมากมายหลังลงจากแสตนด์

- นั่นทำให้ช็อกโกแลตเย็นสำหรับชิมฟรีที่ทางออกดูสดชื่นเป็นพิเศษ

- และเพราะหิวด้วยเลยเนียนเบิ้ลอีกแก้ว

ตอนบ่าย

- มีมากันหลายกลุ่ม

- พวกพ้องคิวบิคมากันหลายคน ขอบคุณมากครับ

- บางคนพึ่งเคยเจอกันครั้งแรก แต่ทำไมรู้สึกคุ้นเคยแล้วก็ไม่รู้

- ไม่ว่างมานั่งคุยเพราะต้องถ่ายรูป ไว้คราวหน้าแล้วกัน

- ของฝากดูแรร์และเฉพาะตัวมาก

- ขอขอบคุณสำหรับทุกของฝาก ซึ้งใจ

- เพื่อน ม. ปลาย ที่สนิทมากันครบเลย

- บรรยากาศเหมือนสมัยเรียนไม่มีผิด รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

- เสร็จตรงนี้ก็ไปกับพวกคิวบิคไปถ่ายรูปเล่นอีกพอควร

- รู้สึกดีใจที่เป็นบัณฑิต ทำให้หลีกเลี่ยงแอคติ้งแปลก ๆ ได้

- คนที่เกิดเป็นผู้หญิงจะโชคดีตอนนี้ เพราะแอคติ้งได้อย่างไร้ขีดจำกัด (หากไม่อาย)

- หลังจากนั้นก็ต้องไปถ่ายเดี่ยว

- การเป็นนายแบบนั้นเหนื่อย ส่วนตัวแล้วชอบเป็นคนถ่ายมากกว่า

- ระหว่างที่เดินไป(โดน)ถ่ายรูปไป พบว่าจุฬาฯ มีมุมสวยมากมาย

- ไว้เอากล้องมาถ่ายเองดีกว่า

- ตบท้ายด้วยการถ่ายพร้อมกับญาติทางแม่ที่จะพาไปเลี้ยงข้าว

- จบสำหรับวันนี้ ขอขอบคุณช่างภาพที่สร้างสรรค์แอคติ้งให้ไม่เป็นการเคารพธงชาติ

- เหนื่อย เดี้ยง แต่มีความสุข

----------------------------------------------------------

พรีวิว ไตลาน 3 4

(เปลี่ยนเป็นตอนที่ 4 เพราะผมแบ่งตอนใหม่ครับ)

ความจริงตั้งใจว่าวันนี้จะต้องทำให้เสร็จให้ได้

แต่คิดไปคิดมาวันนี้ยังไม่หายเหนื่อย และอยากเช็คงานให้ดีเสียก่อน

เลยว่าคงจะโพสแบบดี ๆ ไปเลยพรุ่งนี้น่ะ

ใครที่ยังอุตส่าห์รออ่านก็อดทนอีกนิดนะครับ

อย่างไรก็ตาม ผมก็พอมีอะไรมาให้ดูเล่นแล้ว

ลองดูตัวอย่างกันดีกว่า

ใครเป็นคนพูด และตอนที่ว่านี้จะเกี่ยวกับอะไร

คงไม่น่ายากเกินเดานะครับ

ความจริงมันควรจะเดายากกว่านี้ แต่ผมดันสปอยล์ไปแล้วในตอนที่ 1

ทั้งนี้เพราะว่าพล็อตเดิมจะไม่มีเนื้อเรื่องในตอนที่ 3ครับ (จะข้ามไปเลย)

แต่ก็ได้เพิ่มขึ้นมาเพื่อเป็นการแนะนำตัวละครใหม่อย่างสมบูรณ์

อยากบอกว่า เพราะความยากของตอนนี้แหละ มันเลยไม่เสร็จเสียที

เป็นความยากที่ยากกว่าการคิดบทพูดให้ลงตัวในตอนที่ 2 เสียอีก

แต่ทั้งนี้เพราะเป็นความยากที่เกี่ยวกับผมเท่านั้น

ผมไม่เคยวาดฉากแอคชั่นครับ

และนั่นทำให้ผมเลี่ยงไปเก็บงานส่วนอื่นไปพลาง ๆ ก่อน จนมันจะเหลือแค่ตรงนั้นแล้ว

ไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วจะออกมาเป็นยังไง เอาเป็นว่าอย่าคาดหวังให้มากนะครับ

แต่ยังไงผมก็จะพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้แล้วกัน

แล้วเจอกันกับไตลานตอนที่ 3 ครับ