อ่านตอนที่ผ่านมาได้ที่นี่

ตูน - ไตลาน(Tailan)

 

*** เนื้อเรื่องของเวียงอิง สามารถอ่านได้โดยที่ไม่ต้องอ่านภาคหลัก(ไตลาน)ก่อน ***

(ดังนั้นใครที่พึ่งมาใหม่ อย่าพึ่งถอดใจเพราะต้องอ่านย้อนหลังเยอะเลยนะ ลองอ่านก่อนเถอะครับ) 

 

สิ่งที่ควรรู้ก่อนอ่าน

1. ไตลาน เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมา ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความจริงใด ๆ ทั้งสิ้น

2. ไตลาน เป็นดั่งโลกคู่ขนานของเมืองไทยมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เสมือนจำลองจากไทยหรือสยามในอดีตตั้งแต่ภูมิศาสตร์ไปจนถึงวัฒนธรรมแต่ทั้งนี้ไม่จำเป็นว่าทุกสิ่งในไตลานจะต้องเป็นจริงในเมืองไทยอย่างไรก็ตามในทุกตอนจะมีชี้แจงเสมอว่าผมอ้างอิงจากอะไรบ้างและอะไรเป็นส่วนที่ปรับแต่งเอง

3. ไตลาน เป็นโลกในอุดมคติซึ่งมีแต่ความสงบสุข ไม่มีสงคราม ไม่มีความบาดหมางในระดับที่รุนแรง (ถึงมีก็จะอยู่ในระดับที่น้อยที่สุดเหมือนเด็กทะเลาะกัน) เรื่องราวที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งจะไม่ใช่ "ไตลาน" โดยเด็ดขาด

สิ่งที่ควรรู้เพิ่มเติมในภาค"เวียงอิง"

4. เวียงอิงเป็นดั่งโลกคู่ขนานของภาคเหนือของไทย เฉกเช่นเดียวกับข้อ 2 ไม่จำเป็นต้องเทียบเคียงกับความเป็นจริงได้ทุกอณูแต่ผู้เขียนจะพยายามเอามาให้เหมือนที่สุดเท่าที่จะทำได้หากจะมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดส่วนไหนก็จะมีการชี้แจงไว้ท้ายเรื่องเพื่อไม่ให้เกิดความสับสน

5. ช่วงเวลาในภาคเวียงอิงจะเดินเรื่องไปพร้อมกับภาคหลักตั้งแต่ตอนที่ 0 โดยตอนที่ 1 สามารถเทียบเคียงกับช่วงที่ฟรังพึ่งมาเยือนไตลานได้ และจะเดินเรื่องไปเรื่อย ๆ จนถึงจุดที่ฟรังมาเยือนเวียงอิง

 

คุยก่อนอ่าน

1. สำหรับคราวนี้เราจะมาเริ่มต้นกันใหม่ กับตัวละครใหม่ และสถานที่ใหม่กันล่ะ

2. เอนทรี่นี้ใช้เวลาเตรียมพร้อมและวาดเขียนนานกว่าที่คิดมาก แต่ก็คิดว่าคุ้มค่าที่ได้ทำ

3.ทำตอนนี้เสร็จ ผมเริ่มเข้าใจล่ะว่าทำไมชาวเหนือถึงได้ภูมิใจวัฒนธรรมท้องถิ่น

 

เอาละ ไปอ่านกันเลยดีกว่าครับ

 

 

 

 

ไตลาน

 

เวียงอิง

 


  

 

 

 

ต่อไปจะเป็นข้อมูลเชิงลึกของไตลาน ที่คุณไม่จำเป็นต้องอ่านหากจะอ่านเอาสนุกเท่านั้น

แต่ใครที่คิดจะถามอะไรในเชิงลึก ขอให้อ่านก่อนถามครับ

 

นอกจากนี้ยังมีการสอดแทรกเกร็ดความรู้ต่าง ๆ เพื่อให้เป็นประโยชน์โดยทั่วกัน

หากใครยังไม่อยากอ่านอะไรยาว ๆ ก็เลื่อนไปดูภาพของแถมช่วงสุดท้ายเลยครับ

 

รู้จักภาคเหนือของไทยผ่านเวียงอิง ตอนที่ 1 

 

ก่อนที่จะเข้าเรื่อง ผมขอขอบคุณพี่โน๊ต vayukiที่คอยแนะนำและช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับภาคเหนือให้ผมตลอดโครงการเพียงแค่ผมตัวคนเดียวผมคงไม่สามารถหยิบจับเรื่องราวล้านนามาได้เยอะขนาดนี้หรอก

สำหรับเนื้อหาต่อไปนี้ ผมจะวางไว้เพื่อเป็นการทบทวนตัวเองอีกทั้งเป็นการต่อยอดจากการ์ตูนเพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักภาคเหนือของไทยมากขึ้น แล้วเราจะพบว่ายังมีอะไรดี ๆในเมืองไทยที่เราคิดว่ารู้แต่ความจริงเราอาจจะยังไม่รู้จริงก็ได้ครับ

------------------------------------------------------------  

เรื่องที่ 1 - ชาวล้านนา

ขอนำเนื้อหาบางส่วนจากหนังสือ "สยามนิรมิต มหัศจรรย์วัฒนธรรมสยาม" ที่ผมซื้อตอนที่ไปดูการแสดงสยามนิรมิต (ซึ่งเป็นที่มาของการ์ตูนไตลานเชียวนะ) ได้อธิบายไว้ได้กระชับและได้ใจความ มาใช้อธิบายลักษณะและที่มาที่ไปของชาวเหนือครับ  

...เนื่องด้วยล้านนาเป็นนครรัฐที่ค่อนข้างสงบสุข อุดมสมบูรณ์ ชาวเมืองเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนายึดมั่นขนบธรรมเนียมประเพณี ไม่ค่อยมีสงครามรบพุ่งกับเพื่อนบ้านอาณาจักรล้านนาจึงสามารถธำรงรักษาวัฒนธรรมประเพณีของตนสืบทอดต่อเนื่องกันมาอย่างยาวนาน

และด้วยความอุดมในทรัพยากรธรรมชาติ ภูมิอากาศก็เย็นสบายเพราะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทิวเขาสูงผู้คนจึงมีอุปนิสัยนุ่มนวลอ่อนหวาน ยิ้มแย้มแจ่มใส มีน้ำใจไมตรี ใจเย็นไม่เร่งร้อน...

(มีข้อมูลมากกว่านี้ แต่ยังไม่เกี่ยวกับตอนนี้เลยขอยังไม่ยกมา) 

สำหรับผมซึ่งเป็นคนเมืองกรุงเทพฯนั้นอย่างน้อยก็ต้องรู้เรื่องการที่คนภาคเหนือโดยทั่วไปมีลักษณะนุ่มนวลอ่อนหวานเพียงแต่ว่าพอเราได้รู้ที่มาที่ไปทางภูมิศาสตร์ และประวัติศาสตร์อันส่งผลต่อวัฒนธรรมและการดำเนินชีวิตก็จะทำให้เราเข้าใจความเป็นไปได้มากขึ้นครับ

ที่จริงแล้วการเป็นดินแดนที่สงบร่มเย็นเป็นเวลานานแม้แต่ในประวัติศาสตร์จริง(ไม่ใช่ไตลานก็สงบ)ทำให้งานศิลปะของภาคเหนือมีความประณีตละเอียดอ่อนและพัฒนาจนเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอีีกด้วยแต่เรื่องนี้ไว้พูดกันในตอนหน้าที่จะเล่นเรื่องนี้โดยตรงครับ

 

ในเวียงอิง... จะเอามาปรับใช้ดังนี้

1.1 บรรยากาศโดยรวมของเวียงอิงจะเหมือนโลกที่เวลาไหลไปอย่างช้า ๆ ไม่รีบเร่ง ซึ่งผมแสดงออกมาด้วยภาพบรรยากาศเมืองในสองภาพแรก ที่จะไม่พลุกพล่าน แต่จะดูสงบและงามสง่าสมเป็นเมืองในหุบเขาครับ (แต่ไม่เห็นทิวเขาในภาพนี้เพราะวัดจะอยู่ส่วนที่สูงหน่อยของเมืองครับ)

1.2 ชาวเวียงอิงส่วนใหญ่จะนุ่มนวลอ่อนหวานซึ่งในส่วนนี้จะเป็นเพียงแค่ภาพรวมเท่านั้นในชีวิตจริงมันก็มีความหลากหลายอยู่ดี เช่น เด็ก ๆก็คงไม่น่าจะนิ่งสงบอย่างสุดขีดตั้งแต่เด็ก แต่น่าจะยังซุกซนตามวัยมากกว่า

1.3 "คำแปง" เป็นสาวชาวเวียงอิงในอุดมคติ นุ่มนวลขั้น MAX และอ่อนหวานอย่างเป็นธรรมชาติ ความนิ่งสงบของเธอนั้นจะต่างจาก"การะเกด"อย่างชัดเจน ทั้งนี้เรื่องวัยก็มีส่วนอยู่บ้าง บอกล่วงหน้าว่าคำแปงอายุเท่ากับ"กล้า"นะ (18)

------------------------------------------------------------ 

เรื่องที่ 2 - บะข่างโว่

บะข่างโว่คือ ลูกข่างชนิดหนึ่งพิเศษตรงที่มีเสียงดังด้วยหลักการภูมิปัญญาอันชาญฉลาดของบรรพบุรุษโดยการเกิดแรงดันของลมที่อัดเข้าไปในกระบอกไม้ไผ่ซึ่งเจาะรูเฉียงเมื่อกระบอกไม้ไผ่หมุน แรงดันลมจะทำให้เกิดเสียง โว่...โว่... ก้องไปทั่ว 

^ (อ้างอิงจาก http://www.oknation.net/blog/antbuc/2009/02/08/entry-1**ใครใคร่อยากรู้แบบเต็มขอให้ไปอ่านที่เว็บครับ

นอกจากข้อมูลเบื้องต้นแล้ว ผมได้พบคลิปแนะนำ"บะข่างโว่"ที่ทำไว้น่ารักดี ขอแนะนำให้ไปดูกันเองได้ที่นี่ครับคลิป youtube แนะนำ"บะข่างโว่" จากบล็อกของคุณ plin ที่ bloggang

**updated เจ้าของคลิปอนุญาตให้มาแปะที่นี่ล่ะ ขอบคุณมากครับ

 

 

ในเวียงอิง... จะเอา