Cocon in Korea #13 Hongdae(2)
posted on 19 Nov 2007 22:39 by cocon in PHOTOS-ForeignCocon in Korea Chapter 13
Hongdae (2)
ตามรอยนักเรียนเกาหลี กับมหาลัยบนเนินเขา
...
มาต่อจากครั้งก่อนเลยนะครับ
ตอนนี้ผมกำลังเดินตามถนนที่ลาดชัน ขึ้นตามเนินอยู่อะ
ซึ่งก็ยังไม่รู้หรอกว่าปลายทางเป็นอะไร แต่ก็ดูน่าจะมีอะไรแหละ
อย่างน้อยก็มีนักเรียนเดินมามากมาย เช่นกลุ่มนี้
ในหมู่ชุดนักเรียนที่ผมพบในการไปเกาหลีครั้งนี้ ผมชอบอันนี้มากสุด
คอปกคล้ายๆเด็ก ม.ต้นเซนโย แต่ปลายที่ผูกนั้นใหญ่กว่า
รวมกับเสื้อนอกกับกระโปรงสีเขียวเข้มที่ทำให้ชุดดูขาวเด่นขึ้น
ก็ อุตส่าห์ไปเกาหลีทั้งทีก็อยากเห็นชุดที่ดูต่างจากที่เห็นทั่วไปอยู่
+น้องๆหน้าเรียบๆดี ชอบอะ
...
บรรยากาศถนนครับ ลืมไปแล้วว่าถ่ายยังไงถึงได้แบบนี้
ลองสังเกตสไตล์เสื้อผ้าทั่วไปของคนที่นี่เล่นๆก็ได้ครับ
ก็เป็นไปตามที่ผมเคยอ่านว่าตอนนี้เกาหลีนิยมแต่งหน้าแบบธรรมชาติ
คือดูแล้วเหมือนไม่ได้แต่ง มันเลยดูสดใสละมุนตา
...
อันนี้เป็นนักแสดงใบ้ที่ถนน มีนักเรียนให้ความสนใจอยู่
เห็นเล่นกันไปมา น่ารักดีครับ
...
เดินตามถนนสูงขึ้นเรื่อยๆครับ ในขณะที่คนส่วนใหญ่เค้าเดินลงกัน
เป็นชุดนักเรียนแบบที่ผมให้ดูภาพแรก ท่าทางโรงเรียนนี้คงอยู่แถวนี้นะ
...
ถ่ายโปสเตอร์เก็บไว้เล่นๆ สองคนนี้เป็นใคร มีใครพอรู้บ้างไหม
...
แล้วในที่สุดก็เดินถึงปลายถนนครับ
ทันไดนั้นผมก็เห็นตึกใหญ่ๆที่ปลายตา แต่ก็ยังไม่ได้สนใจมากนัก
...
หันหลังถ่ายย้อนลงไป นี่เราเดินขึ้นมาสูงพอดูเลยแฮะ
ส่วนตัวแล้วผมรู้สึกว่าถนนที่นี่เดินง่ายนะครับ ร่มรื่น
แม้ว่าไม่เรียบเนี้ยบ(แต่ดูนิ่งเกิน)แบบฮ่องกงก็ตาม
...
แล้วพอเดินไปที่ปลายถนนจริงๆ ก็พบตึกที่อยู่เบื้องหน้า
มันอลังการโคตรๆ มันคือตึกอะไรกันแน่
ผมเองก็ไม่รู้ว่ารู้ตอนไหน แต่มันคือตึกมหาลัยฮงอิก เท่ดี ชอบ
...
ตรงมุมถนนมีร้านแผงลอยอยู่โดยทั่วไป
ซึ่งก็ย่อมมีนักเรียนหญิงมาซื้อขนมซื้ออาหารหรือเดินผ่านไปมา
ผมอ่านเจอภายหลังพบว่าคนเกาหลีชอบซื้อแล้วกินหน้าร้านเลยอะ
อ้อ ส่วนคนที่ไม่ใส่เครื่องแบบคาดว่าเป็นเด็กมหาลัยนะครับ
สรุปว่าช่วงเวลานี้มีแต่คนหนุ่มสาว โอ โชคดีจริงโคค่อน
...
ร้านนี้สวยดีเลยขอถ่ายสักหน่อย
แต่พอมาดูรูปก็พบว่าคนในร้านจ้องเข้ามาอยู่ แอบรู้สึกผิด แหะๆ
เอาน่ะ ถ่ายเพราะชอบนี่นา ไม่ได้เอาไปทำอะไรไม่ดีหรอกครับ
...
หลังจากนั้นก็ข้ามถนนมาเดินเล่นที่หน้ามหาลัยหน่อย
ตึกสูงใหญ่เท่เชียว แต่ด้านหน้าคงก่อสร้างอยู่มั้ง รกเชียว
...ตรงนี้เป็นเนินครับ มองลงมาก็เหมือนมองจากมุมสูงนิดหน่อย
ไม่รู้ตั้งใจถ่ายมาป่าว แต่คนมุมซ้ายล่างน่ารักดีแฮะ
...
หันหลังกลับมาถ่ายที่มหาลัยอีกที ช่วงนี้คนเดินออกมาเรื่อยๆครับ
จากตรงนี้ไม่ได้เห็นนักเรียนออกมาแล้ว คงมาจากทางอื่นมั้ง
แต่ตอนนี้มหาลัยท่าทางน่าสนใจกว่าแล้วครับ
แล้วก็ ผมรู้จากไกด์มาว่าที่เกาหลีนั้นสถานศึกษาส่วนใหญ่จะตั้งบนเขา
นั่นเพราะว่าคนที่บริจาคที่เค้าให้พื้นที่เขามาไง
เหตุผลคือที่สูงๆเค้าไม่ชอบไง มันเข้าถึงลำบากละมั้ง
สรุปคือการที่มหาลัยตั้งสูงก็ไม่ได้มีเหตุผลเรื่องความสูงส่งอะไรหรอก
หรือจะใช่อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่เหตุผลไกด์ท้องถิ่นก็ดูเข้าที
...
ต่อจากนั้นผมก็ตัดสินใจเดินเข้าไปแล้วครับ คงกลมกลืนได้มั้ง
ตอนนี้ก็มีคนเดินออกมาเรื่อยๆครับ คงเป็นช่วงเลิกพอดี โชคดีชะมัด
แถมตอนนี้แสงก็ยิ่งทอประกายเป็นสีทอง ได้อารมณ์จริงๆ
...
เข้ามาถึงข้างใน ตรงนี้คงเป็นลานไว้เล่นกีฬา
แอบนึกถึงการ์ตูนญี่ปุ่นเหมือนกันแฮะ
ก็คงรู้กันนะว่าญี่ปุ่นก็มีภูเขาเยอะ
แต่ถ้าเทียบแล้วเกาหลีมีเปอร์เซ็นต์ภูเขาเยอะกว่าครับ ถึง80%เลย
แม้แต่เมืองหลวงอย่างกรุงโซลก็ยังตั้งในที่เนินเขา มีขึ้นๆลงๆ
ในขณะที่โตเกียวและเมืองส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นนั้นตั้งในที่ราบครับ
เพราะญี่ปุ่นยังมีที่ราบขนาดใหญ่อันได้แก่ที่ราบคันโต
ซึ่งมีโตเกียวเมืองบริวารมากมาย แล้วก็ยังมีที่ราบคันไซอีก เป็นต้น
...
ดังนั้นผมว่าเสน่ห์อีกอย่างของเกาลีคือการเดินขึ้นลงเนินแหละ
สำหรับนักท่องเที่ยวอาจเหนื่อยพอดู
แต่ผมว่านั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คนเกาหลีนั้นแข็งแรงครับ
...
ต่อๆ ตึกก็ดูเรียบง่ายเช่นเคย แต่ดูแล้วสวยแฮะ
คือดูสะอาดสะอ้านลงตัว ความซ้ำที่ก่อให้เกิดความงามได้นะ
...
อันนี้ถ่ายแผนที่มาให้ดูด้วย ลองเอาไปเทียบกับภาพถ่ายผมได้
ล่างซ้ายคือทางเข้าครับ ส่วนลานนั่นก็คือลานที่เห็นสองภาพก่อน
...
ก็เดินถ่ายขึ้นไปจนถึงจุดหนึ่งที่รู้สึกว่ามากพอแล้ว
แบบว่าถลำลึกมากไปก็ไม่ดี ยังไงซะเราก็คนต่างถิ่น
แต่เท่านี้ก็คุ้มมากแล้วครับ เก็บบรรยากาศได้มากเลยอะ
...
หันลงมา แล้วก็พบมุมที่ประทับใจอีกอัน
ผมซึ่งมาที่นี่ครั้งแรก ตอนเดินลงไปก็รู้สึกประทับใจมากนะ
แต่สำหรับคนที่นี่ก็อาจเฉยๆแล้วมั้งถ้าต้องเดินกลับทุกวัน
คงเหมือนกับผมอาจเริ่มชินกับจามจุรีข้างทาง
แต่ผมกลับประทับใจมากขึ้นเรื่อยๆนะ อาจเพราะได้เรียนภูมิสถาปัตย์
...
ลานในยามเย็นนั่นสวยงามยิ่งนัก แสงมันได้มากๆเลยอะ
เห็นแล้วจินตนาการไปว่าถ้าเราเป็นคนหนึ่งที่เรียนอยู่ในที่แบบนี้
มีเรื่องราวต่างๆมากมาย มิตรภาพ ความรัก(เรอะ) ในบรรยากาศแบบนี้
มันก็คงเหมือนละครหรือการ์ตูนเลยแฮะ เหอๆ
...
ถ่ายตอนคนเดินลงอีกรอบ
มุมนี้น่าจะเห็นได้ว่าทางเดินนี่ชันพอดูครับ
...
อันนี้ลายที่ตึกซึ่งเหมือนซุ้มประตูตึกนั้น
ไม่รู้ความหมาย แต่ถ่ายเก็บๆไว้เผื่อใครรู้แล้วบอกได้
...
ออกมาจากมหาลัยแล้วครับ พร้อมกับความรู้สึกดีๆที่ได้รับ
...
ตอนนี้ก็จะ5โมงครึ่งแล้ว ซึ่งใกล้หมดเวลาเพราะว่านัดกับพ่อไว้ช่วงนี้
ก็เลยเตรียมเดินกลับ แต่ก็ยังถ่ายภาพรายทางอีกนิด
...
บรรยากาศที่นี่ก็คงดีบ้างแหละ ถึงขนาดมีคนนั่งเล่นแบบนี้บ้าง
อาจเพราะนัดรอคนอยู่มั้ง ประมาณที่นัดพบหน้ามอ
แต่ชุดหนุ่มสองคนนี้คล้ายๆนักกีฬาเลยแฮะ
ที่จริงคืออะไรผมเองก็ไม่รู้ ลองเดาดูเองละกัน พอดีถ่ายเพราะดูสดใสดี
...
ช่วงเวลายามเย็นนั้นพื้นก็เริ่มมืดลง
แต่อาคารยังส่องสว่างเพราะต้องแสงอาทิตย์
...
ตรงนี้เป็นทางม้าลายที่คนกำลังรอข้ามอยู่ครับ
จะเห็นได้ว่ามีคนหลากหลายสไตล์อยู่ แต่วัยจัดว่ายังโซนวัยรุ่นซะมาก
...
ขอซูมสักหน่อย เพราะนักเรียนหญิงคนซ้ายของภาพดูน่าสนใจดี
ชวนให้คิดถึงว่าเราก็พอสไตล์อย่างงี้ในไทยอยู่นะ อิๆ
...
ปิดท้ายตอนนี้ด้วยภาพตอนช่วงเดินลงครับ
แสงเริ่มน้อยลงแล้วเพราะพระอาทิตย์กำลังจะตก
แต่สำหรับที่นี่แล้วทุกอย่างแค่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในบริบทใหม่ครับ
เพราะที่นี่ในตอนกลางคืนจะส่องสว่างไปด้วยแสงไฟอาคาร
ร้านค้ายามค่ำคืนที่คึกคักยิ่งกว่า สมกับเป็นย่านมหาลัย
ผมเองก็มีภาพตอนกลางคืนอยู่บ้างแต่ไม่ค่อยชัดนัก
อีกทั้งช่วงกลางคืนไม่ค่อยประทับใจผมเท่าไหร่ มันดูสับสนวุ่นวายเกิน
...
ช่วงเวลาบ่ายๆใกล้เย็นที่ย้านฮงเดนี้อาจดูเรียบๆ เรื่อยๆ
แต่พอได้เดินในบรรยากาศนี้ผมก็สัมผัสได้ถึงชีวิตของคนที่นี่
ได้เห็นอะไรชัดๆ เห็นวิถีชีวิต ที่อาจเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งของกรุงโซล
แต่ผมก็ดีใจ ที่ผมได้เก็บทั้งภาพและความรู้สึกที่ได้รับจากฮงเด
ความรู้สึกที่พิเศษยิ่งกว่าสถานที่ท่องเที่ยวที่เขาจัดฉากไว้
...
"มันเป็นความรู้สึกภูมิใจที่ว่า...
ผมได้มาเห็นชีวิตจริงๆของคนกรุงโซลแล้วนั่นเอง"
...
หลังจากที่ดูภาพที่เหลือก็พบว่ามันคงไม่มีอะไรเด่นๆแล้ว
เลยขอจบซีรี่ส์นำเที่ยวเกาหลีผ่านภาพถ่ายโดยโคค่อนแต่เพียงเท่านี้
เป็นการเที่ยวเกาหลีครั้งที่สองในชีวิตของผม
เลยทำให้ผมรู้ว่ามาครั้งนี้จะต้องเก็บอะไรมาบ้าง
แต่นั่นยังไม่พอสำหรับผมหรอก ผมรู้ว่าเกาหลียังมีอะไรดีๆอีกมากมาย
...
ดังนั้น นี่คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่ผมจะมาเกาหลีแน่นอนครับ
สักวัน จะกลับไปเยี่ยมอีกนะครับ
เกาหลี...ที่ผมประทับใจเสมอมา